1996 – Formula 3 PartII

Formula3 - Tripoli 1996 (3)

Είναι ο δεύτερος μου χρόνος στην Formula 3-και ίσως ο πιο δύσκολος- καθώς η απουσία μόνιμου χορηγού έκανε το κόστος συμμετοχής  δυσβάστακτο για τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ενώ ταυτόχρονα είχε καθοριστικό ρόλο ακόμη και στον τρόπο που οδηγούσα μέσα στην πίστα.

Ενώ είχα μάθει πλέον να οδηγώ με αυτοπεποίθηση την Formula 3, κατάλαβα από την αρχή της σεζόν ότι δεν υπήρχε κανένα περιθώριο λάθους και πως μια σοβαρή έξοδος θα μπορούσε να σημαίνει και το τέλος του πρωταθλήματος για εμένα.

Formula Survivor 😉

Έτσι απαγορευόταν να πάρω οποιοδήποτε ρίσκο στον αγώνα και στα δοκιμαστικά με αποτέλεσμα να μην μπορώ- ή αν θέλετε να μην τολμώ-να πετύχω τα αποτελέσματα που θα ήθελα.

Όλοι οι τερματισμοί σε αυτή την χρονιά ήταν περίπου στην 4η με 6η θέση και υπάρχει απόλυτη εξήγηση για αυτό.

Είναι η θέση που αρχίζεις να γυρίζεις περίπου στα ίδια χιλιοστά του δευτερολέπτου με τον οδηγό που βρίσκεται μπροστά σου-και για να περάσεις θα πρέπει να κάνει λάθος ή να τον «εκβιάσεις» να κάνει λάθος «βάζοντας μούτρα» εκτός γραμμής στα φρένα –ώστε να τον αγχώσεις και να χάσει την αυτοσυγκέντρωση του.

Όμως για να φτάσεις  να πατάς εκτός γραμμής-αυτό που λένε στο «βρώμικο» κομμάτι της στροφής- στην Formula 3 πρέπει να κάνεις slipstreaming πίσω από το αυτοκίνητο που προηγείται κάτι που σημαίνει ότι όταν θα βγεις δίπλα του στα φρένα έχεις να αντιμετωπίσεις και την έλλειψη της αεροδυναμικής δύναμης που πιέζει το αυτοκίνητο προς τα κάτω (Ground Effect), την «λάθος γραμμή» και την σκόνη στο οδόστρωμα.

Κοντολογίς: H συνταγή για στούκο!

Κάθε αγώνας και μια εμπειρία

Ο Παναγιώτης Φαμπιάτος- με τον ιδιαίτερο τρόπο του- μου έδωσε «μασημένη» μια γνώση που οι άλλοι θα έπρεπε να ανακαλύψουν μόνοι τους, αλλά φυσικά αυτό δεν σημαίνει δεν θα έπρεπε να μάθω και εγώ από τα λάθη μου…

Δυστυχώς βίωσα την απόδειξη όσων μου έλεγε ο Πατέρας/Δάσκαλος όταν σε έναν αγώνα ακούμπησαμε με τον Παύλο Μοσχού σε μια προσπάθεια να τον προσπεράσω και βρεθήκαμε και οι δύο εκτός πίστας.

Κανείς από τους δύο δεν έπαθε τίποτε, αλλά οι υλικές ζημίες ήταν σημαντικές και ακριβες στην επιδιόρωση…

Αποφάσισα λοιπόν από νωρίς στο πρωτάθλημα ότι δεν θα έπρεπε να αμφισβητήσω ξανά ποτέ ξανά αυτή την έτοιμη γνώση.

Έμαθα ότι στα φρένα δεν μπορούσα να περάσω χωρίς ρίσκο, στο γκάζι δεν μπορούσα να περάσω γιατί το αυτοκίνητο μας ήταν παρα πολύ παλιό και δεν είχε δύναμη-οπότε τερμάτιζα πάντα εκεί κοντά στο βάθρο.

Ήταν εξαιρετικά επίπονο να πρέπει να πνίγεις την φιλοδοξία και τον νεανικό σου ενθουσιασμό για την οδήγηση, ακολουθώντας κανόνες που επιβάλλονται από την έλλειψη οικονομικών πόρων.

Ήταν αφύσικο για την ηλικία μου, αλλά έτσι έμαθα να ακούω όσους σέβομαι και θαυμάζω.

Εμπειρίες στην καθημερινότητα

Από το γυμνάσιο έχασα σχεδόν όλες μου τις φιλενάδες που έκαναν μια σαφώς διαφορετική ζωή και με έβλεπαν σαν «αγρίμι», «φρικιό», «αγοροκόριτσο» και με στόλισαν με πολλά χαριτωμένα επίθετα…

Όταν διαφέρεις μοιάζει σαν όλος ο κόσμος στρέφεται εναντίον σου.. Στο σχολείο δεν υπήρξαν φίλοι και δάσκαλοι-όλοι με κοιτούσαν περίεργα! ‘Ηταν ένα ιδιόμορφό bulling (..όπως εύκολα λέμε σήμερα) που όμως επειδή ήμουν τόσο εστιασμένη σε αυτό που έκανα δεν με ενοχλούσε στα αλήθεια γιατί αφορούσε ένα κόσμο που ήταν πολύ μακρυνός από εκείνον που εγώ θεωρούσα αληθινό.

Αργότερα, η καθημερινή ζωή δεν ήταν και πολύ διαφορετική. Καθημερινή γυμναστική, ξένες γλώσσες και σχολή. Προσπαθούσα να κάνω παρέες με ανθρώπους εκτός αγώνων και προσπαθούσα πολύ να κρύψω τι κάνω, γιατί με κούραζαν οι εξηγήσεις που έπρεπε να δώσω στις πάντα «ίδιες ερωτήσεις» προς το “φρικιό”..

Η πορεία μου στην Formula 3-και ο στόχος να τρέξω στο εξωτερικό- με έφερνε πάντα μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας, είτε με συνεντεύξεις στην τηλεόραση, είτε με παρουσιάσεις σε περιοδικά αυτοκινήτου και ποικίλης ύλης-και έτσι τελικά όλοι μάθαιναν το μυστικό μου…

Οι ερωτήσεις στις εκπομπές και τα περιοδικά ήταν πάντα περίπου ίδιες-όπως άλλωστε και οι απαντήσεις μου!

Η συνέντευξη στους 4Τροχούς

Ωστόσο όταν ήρθε η στιγμή να δώσω μια συνέντευξη στο περιοδικό που στο τέλος του μήνα θα το διάβαζε ο κ. Κώστας Καββαθάς, η βελόνα στο αγχόμετρο χτύπησε κόκκινο!

Οι οδηγίες από την οικογένεια ήταν να δίνω μονολεκτικές και ουσιαστικές απαντήσεις, να είμαι μετρημένη, να μην ξεφύγω εκτός του θέματος του αυτοκινήτου και γενικώς να εκπέμψω έναν επαγγελματισμό.

Για καλή μου τύχη το θέμα μου το είχε αναλάβει η Πόπη Παπαμιχαήλ, που χωρίς να το γνωρίζει φρόντισε να κάνει μια συνέντευξή/ψυχοθεραπεία και έτσι μετά από λίγο όταν χαλάρωσα με έκανε να ξεφύγω από τα όρια που μου είχαν θέσει.

Έτσι, όσο περίεργο και αν ακούγεται, την ώρα που μιλούσαμε στην συνέντευξή μου φαινόταν περίεργο ότι μια γυναίκα μπορεί να είναι δημοσιογράφος σε αυτοκινητιστικό περιοδικό-και μάλιστα στους 4Τ!

Χωρίς να το συνειδητοποιήσω σκέφτηκα αυτό που όλοι σκεφτόντουσαν για εμένα όταν έτρεχα σε αγώνες: «Μπορεί μια γυναίκα να έχει γνώσεις για τους αγώνες και γράφει για αυτοκίνητα»? Είμαι σίγουρη ότι και εκέινη βιώσε την ίδια αμφισβήτηση για αυτό που έκανε όταν ξεκίνησε..

Η συνέντευξή που ακολουθεί με έκανε να σκεφτώ ότι αν προσπαθούσα να βελτιώσω την γραφή μου, μελετούσα σκληρά και ενημερωνόμουν για τις τεχνολογίες του αυτοκινήτου θα μπορούσα ίσως κάποια ημέρα να κάνω και εγώ το ίδιο-με τον δικό μου τρόπο!

Και έτσι είμαστε σήμερα εδώ, στο Autoholix- που έχει μάλλον φτάσει πιο ψηλά από οτι φανταζόμουν.

Άλλο ένα μυστήριο…

Τελειώνοντας την ανασκόπηση της δεύτερης μου χρονιάς στην Formula 3 θα ήθελα να πω ότι μπορεί να απέτυχα να τρέξω στο εξωτερικό, όμως η διαδικασία και η προσπάθεια που έκανα με έκαναν μεθοδική και επίμονη.

Σήμερα, όσοι με γνωρίζουν δεν μπορούν να καταλάβουν πως γίνεται και γράφω για τα αυτοκίνητα με τόση αγάπη- όπως ποτέ δεν μπόρεσαν να καταλάβουν πως οδηγούσα Formula 3…

Πάντα ήταν η σκληρή δουλειά… Το αποτέλεσμα είναι η κορυφή του παγόβουνου όπως έλεγε η φιλόλογος μου που με υπομονή  δούλεψε μαζί μου για πολλά χρόνια ώστε να μου “μάθει Ελληνικά”-και που στάθηκε διακριτικά δίπλα μου στα πρώτα βήματα…

Έχουμε χρόνια να μιλήσουμε, όμως νοιώθω ακόμα ότι με διαβάζετε… Ακόμη σας φαντάζομαι να τυπώνετε τα άρθρα και να τα γεμίζετε με κόκκινες-αγαπημένες- παρατηρήσεις-και εξηγήσεις…

Σας ευχαριστώ κα. Νίνα… για όλα!

Μπορεί η «ξεροκεφαλιά» και η εμμονή μου σε κάποιες αξίες να με κάνουν να δείχνω ακόμη κάπως περίεργη, αλλά σίγουρα έμαθα να κάνω υπομονή, να προσπαθώ και να μην τα παρατάω!

Αποτελέσματα

1os Αγώνας Formula 3 – Τρίπολη 7 4 96 (Χρόνοι/Αποτελέσματα)

2os Αγώνας Formula 3 – Τρίπολη 5 5 96 (Χρόνοι/Αποτελέσματα)

3os Αγώνας Formula 3 – Ρόδος 23 6 96 (Χρόνοι/Αποτελέσματα)

4os Αγώνας Formula 3 – Τρίπολη 13 10 96 (Χρόνοι/Αποτελέσματα)

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση ..των αναμνήσεων μου!

Δείτε όλη όλη την Ιστορία όπως διαμορφώνεται σε αυτό το LINK: ΙΣΜΗΝΗ ΦΑΜΠΙΑΤΟΥ: MY RACING CV

Ισμήνη Φαμπιάτου

Previous articleCarlo Abarth «Ο άνθρωπος που απολάμβανε να «ταπεινώνει» τους δυνατούς»
Next articleΗ HONDA απέσπασε 3 Βραβεία RED DOT Design
2006 5ο Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις 28η γενικής και 8η στην κατηγορία Η από 198 συμμετοχές.Mercedes SLC 450. Χορηγός: Aventurine SA 2005 – Rover MG Cup, 12αγώνες : 2 δεύτερες θέσεις, 1 τρίτη και 3η στο πρωτάθλημα από 19 συμμετοχές. Χορηγός : Aventurine SA 2001 – Yaris Cup, 6αγώνες : 1η στις γυναίκες 2000 – Yaris Cup, 6αγώνες: 2 pole-position / 4η στους νέους, 1η στις γυναίκες & 5η στο πρωτάθλημα από 25 συμμετοχές. 1999 - Formula 3, 4αγώνες: 4η στο πρωτάθλημα class B1998 – Peugeot Cup, 2αγώνες : Επίσημη οδηγός της Lion Hellas.1997 - Formula 3, 7αγώνες : 2η θέση, 1pole-position, 4η στο πρωτάθλημα. 1996 - Formula 3, 7αγώνες: 4η θέση από 14 συμμετοχές. 1995 - Formula 3, 4αγώνες: 5η θέση από 14 συμμετοχές. 1994 - Καρτ 100cc Super, ένας αγώνας : Τρίτη θέση. 1993 - Καρτ 100cc National : 1πρώτη θέση, 7η στο πρωτάθλημα από 28συμμετοχές. 1992 - Αθηναϊκό έπαθλο Καρτ : 1η Πολυνίκης σε National & Super από 28συμμετοχές.1992 - Καρτ 100cc National