Γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα στους αγώνες αυτοκινήτου

mouton 01

Μπορεί για κάποιους οι αγώνες αυτοκινήτου να θεωρούνται μια κυρίως ανδρική υπόθεση, όμως η ιστορία των τεσσάρων γυναικών που έσπασαν τα στερεότυπα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, δείχνει οι γυναίκες αγαπούσαν τους αγώνες αυτοκίνητου από την εποχή ακόμη που οι φωτογραφίες τους ήταν ασπρόμαυρες.

Οι Odette Siko, Maria Teresa De Filippis, Michèle Mouton και Maria Antonietta Avanzo έχουν ως κοινό γνώρισμα την αγάπη για την ταχύτητα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τέσσερις αγωνίστηκαν με ιταλικά μοντέλα εταιριών, όπως οι Fiat, Alfa Romeo, Abarth και Maserati.

Ήταν το 1932 όταν η Odette Siko συμμετείχε στο θρυλικό 24ωρο αγώνα του Man στο τιμόνι μιας Alfa Romeo 6C 1750, τερματίζοντας στην 4η θέση γενικής. Με αυτό τον τρόπο η Siko δεν έγινε απλά η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στο “24 Heures du Mans”, αλλά κρατά και την υψηλότερη θέση που ποτέ κατέκτησε γυναίκα στο συγκεκριμένο αγώνα μέχρι σήμερα.

H Maria Antonietta Avanzo ήταν πρωτοπόρος όχι μόνο στους αγώνες αυτοκινήτου, αλλά και στην αεροπλοΐα. Συμμετείχε σε αγώνες δίπλα σε θρύλους, όπως ο Tazio Nuvolari, ενώ το ταλέντο της, της επέτρεψε να συμμετάσχει έως και στα 500 μίλια της Ινδιανάπολις στις Η.Π.Α., όπου και της έδωσαν ειδική άδεια αφού εκείνη την εποχή δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή γυναικών σε αγώνες αυτοκινήτου.

Η Maria Antonietta Avanzo οδήγησε πολλά διαφορετικά αγωνιστικά αυτοκίνητα, εκ των οποίων και μοντέλα των Alfa Romeo και Maserati.

Η αγάπη της Κοντέσας Maria Teresa De Filippis για την ταχύτητα ξεκίνησε μέσω της ιππασίας. Το 1948 τα αδέρφια της, την προκάλεσαν να πάει ακόμα πιο γρήγορα και εκείνη δεν έχασε την ευκαιρία οδηγώντας ένα Fiat 500 στη νίκη, μόλις στον πρώτο της αγώνα.

Το 1954 τερμάτισε 2η στο Ιταλικό Πρωτάθλημα και κέρδισε την ευκαιρία να δοκιμάσει την τύχη της στην Formula 1. Μια σειρά τραγικών θανάτων στο Πρωτάθλημα του 1958 την οδήγησαν να εγκαταλείψει τους αγώνες την επόμενη χρονιά.

Η Michèle Mouton κέρδισε το Tour de France Automobile το 1978 με ένα Fiat 131 Abarth. Παθιασμένη με το χώρο του αυτοκινήτου από την παιδική της ηλικία, ξεκίνησε την εμπλοκή της με τους αγώνες ως συνοδηγός το 1972.

Οδήγησε θρυλικά μοντέλα, όπως τα A112 Abarth, Lancia Stratos και βέβαια το μυθικό Fiat 131 Abarth,  με το οποίο τερμάτισε στο Γύρο της Κορσικής στην 5η θέση για τρεις συνεχόμενες χρονιές (1978 – 1980).

Πηγή: FCA

Παναγιώτης Φαμπιάτος: Περιοδικό ΟΜΑΔΑ 67ο Τεύχος (23 Δεκεμβρίου 1981)

FABI 0222

Αυτές τις μέρες που ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει, ψάχνω, καθαρίζω και τακτοποιώ τα χαρτιά, τις φωτογραφίες, τα περιοδικά… τις αναμνήσεις!

FABI5Και εκεί που ξεφυλλίζω τις κιτρινισμένες σελίδες από περιοδικά 40 χρόνων διαβάζω για το καρτ και διαβάζω για γνώριμα πρόσωπα…

Ιστορίες από μια αγνή εποχή που τα περισσότερα γινόντουσαν με πάθος και όχι με χρήμα.! Μια συνέντευξη από έναν οδηγό που κυριαρχούσε στα καρτ- και αργότερα με ότι άλλο τετράτροχο ασχολήθηκε –και που ήταν τόσο σεμνός που σπάνια μας μιλούσε- και μας μιλάει, για αυτά τα χρόνια.

Διαβάζω στο άρθρο πως υπήρχε αγωνία για την δημιουργία μιας πίστας στην Αθήνα και καταλαβαίνω γιατί αφοσιώθηκε με τόσο πάθος στο να φτιάξει την πίστα στον Ασπρόπυργο που ακόμη και σήμερα θεωρείται σαν μια από τις πιο τεχνικές πίστες καρτ η οποία έχει γεννήσει αμέτρητους οδηγούς.

Μια συνέντευξη του 1981 από εκείνον που πήρε το ονομα του ο μικρός μου γίος.

Ευχαριστούμε για όλα Fabi!

Απλά αντέγραψα την συνέντευξη που είχες δώσει τότε!

 «Από τα 8 πρωταθλήματα κάρτ που έχουν γίνει έχει κερδίσει τα 6!»

Όσο και αν προσπαθήσαμε, δεν μπορέσαμε να βρούμε κάποιον που να μην παραδέχεται τον Παναγιώτη Φαμπιάτο, σαν το καλύτερο Έλληνα οδηγό κάρτ. Κι αυτό σημαίνει πολλά. Η φήμη του δεν είναι τυχαία, όπως τυχαία δεν είναι και τα αποτελέσματα που φέρνει, εδώ και τόσα χρόνια.

Ίσως να μην χρειαζόταν να μιλήσουμε εκτεταμένα γι αυτόν τον οδηγό και να έφτανε μια και μόνο φράση: «Από τα 8 πρωταθλήματα κάρτ που έχουν γίνει έχει κερδίσει τα 6!»

Όμως, σίγουρα αυτό δεν φτάνει. Γιατί τον Φαμπιάτο δεν μπορείς να τον «μετρήσεις» μόνο με τις νίκες. Τον απολαμβάνεις (με όλη την σημασία της λέξης) ακόμα και όταν δεν διεκδικεί την πρώτη θέση σ έναν αγώνα.

Πολλοί ανακουφίζονται, μόνο όταν ο Φαμπιάτος εγκαταλείπει από βλάβη. Είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να ανακοπεί ο ρυθμός του.

Ο τρόπος που οδηγεί, η άνεσή του, το «στυλ» και γενικότερα ο ρυθμός που τον χαρακτηρίζει, είναι σίγουρα κάτι το μοναδικό. Οποιοδήποτε αριθμό και αν «φοράει» το καρτ του Φαμπιάτου δεν έχει καμία σημασία.

Όσοι τον έχουν παρακολουθήσει έστω και σε έναν αγώνα, είναι αδύνατον να μην τον αναγνωρίσουν την δεύτερη φορά.

Όλα αυτά δεν είναι υπερβολές για έναν απλούστατο λόγο: δεν υπάρχουν πολύ οδηγοί που από την 5η π.χ. θέση κάποιου γύρου του αγώνα, να διεκδικούν με τόσες πιθανότητες την νίκη.

Πολλοί ανακουφίζονται, μόνο όταν ο Φαμπιάτος εγκαταλείπει από βλάβη. Είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να ανακοπεί ο ρυθμός του.

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο να μιλήσει:

Παναγιώτης Φαμπιάτος

«Είμαι 35χρονών, παντρεμένος κι έχω ένα μικρό και μία μικρή κόρη. Ο πατέρας μου ήταν Ζακυνθινός και εγώ γεννήθηκα στην Ανδραβίδα.  Τα παιδικά μου χρόνια τα έζησα στην Ηλεία, όπου ο πατέρας μου είχε ξυλουργείο.»

«Θυμάμαι έπαιρνα τα εργαλεία του για να κάνω δικές μου κατασκευές. Εκείνος τις έσπαγε για να χω το νου μου στο διάβασμα κι εγώ εύρισκα ευκαιρία για να φτιάξω κάτι καλύτερο. Στα εννιά μου περίπου έφτιαξα ένα πατίνι με … ανάρτηση και κάποτε κατάφερα να φτιάξω μια αγωνιστική μηχανή.»

«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, με ενδιέφερε κάθε κατασκευή που είχε σχέση με ρόδες.»

«Σε ηλικία 12 χρόνων ήρθα στην Αθήνα. Σπούδασα μηχανοτεχνίτης στη Σιβητανίδειο και μηχανικό σχέδιο.  Δούλεψα σε μηχανουργείο και κάποια μέρα αποφάσισα να φτιάξω δικό μου καρτ.»

«Το πρώτο που καρτ είχε ανάρτηση και μηχανή FLORETT. Ασχολήθηκα με το καρτ από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στην Ελλάδα. Τα πρώτα μου βήματα έγιναν στην πίστα της ΩΜΠΕΡΖ κοντά στο Τατόϊ με τον Μπαϊρακτάρη, τον Αρναούτη και τον Καρυστιναίο. Θυμάμαι πόση χαρά  ένιωσα όταν κέρδισα τον πρώτο δοκιμαστικό αγώνα που λεγόταν κύπελλο ΕΘΕΑ.»

«Θυμάμαι το πρώτο μου καρτ, το φωνάζαμε “κρεβάτι” και “τρόλλευ”. Κρίμα που δεν το κράτησα όπως ήταν…»

«Πριν ανοίξω το συνεργείο μοτοσυκλετών που έχω τώρα, δούλεψα στην KAWASAKI πάνω σ ένα σχέδιο για μικρή μοτοσυκλέτα με ελληνικό σκελετό.»

«Φέτος παρόλο που βγήκα πρωταθλητής, ήμουν άτυχος. Τα μοτέρ μου έσπαζαν και γενικά δεν ευνοήθηκα από την τύχη. Το φετινό τίτλο τον οφείλω στην πείρα μου, και μόνο, γιατί από εξοπλισμό έμεινα πίσω.»

«Οικονομικοί λόγοι δεν μου επέτρεψαν να ανανεώσω τον εξοπλισμό μου. Στηρίχτηκα σε κάποια ταχτική και στην πείρα μου ενώ σε κάθε αγώνα είχα την αγωνία αν θα αντέξει το καρτ μου.»

Η επαφή οδηγού και μηχανήματος έχει τεράστια σημασία

«Οδηγώ πάντα χαλαρωμένος. Προσπαθώ να νιώθω πάντα άνετα μέσα στο καρτ και δεν επιτρέπω στο άγχος να με κυριεύσει. Οδηγώντας ελεύθερα, νιώθω καλύτερα το καρτ και γίνομαι ένα μαζί του.»

«Η επαφή οδηγού και μηχανήματος έχει τεράστια σημασία. Αυτό, μαζί με την πείρα και την τακτική, φέρνουν αποτελέσματα.»

Και συνεχίζει:

«Για το μέλλον του καρτ… τι να πω; Πρέπει οπωσδήποτε να γίνει μια πίστα στην Αθήνα για να πάρουν τα πράγματα τον δρόμο τους.»

«Αγαπώ πολύ το καρτ και θα συνεχίσω να τρέχω. Αν είχα την οικονομική άνεση θα δοκίμαζα και αγώνες ταχύτητας με αυτοκίνητο. Ποτέ όμως δεν θα άφηνα το καρτ!»

 

«Ποτέ δεν θα άφηνα το καρτ». Οι τελευταίες λέξεις που μας είπε ο Παναγιώτης Φαμπιάτος, όταν τον επισκεφτήκαμε στο συνεργείο του. Μερικές λέξεις που εννοούν όσα δεν θα χωρούσαν σε 15 σελίδες.

Αλήθεια, δεν υπάρχουν «γεννημένοι» πρωταθλητές;

Γ. Μαρσώ

Περιοδικό ΟΜΑΔΑ 67ο Τεύχος (23 Δεκεμβρίου 1981)

 

 

 

 

Stina Hübinette: Πυρ, Γυνή και Alfa Romeo!-Video

Alfa romeo Stina Hübinette 0

Η Alfa Romeo αποκαλύπτει την Stina Hübinette, την εντυπωσιακή σουηδέζα κασκαντέρ που βρίσκεται πίσω από μερικά από τα πιο εντυπωσιακά πλάνα του κινηματογράφου με αυτοκίνητα, αλλά και video με τα μοντέλα της Ιταλικής μάρκας.

Παράλληλα με την εντυπωσιακή της εμφάνιση, η σουηδέζα Stina Hübinette ξεχωρίζει για τις εξαιρετικές της οδηγικές ικανότητες. Έχοντας κατακτήσει σειρά διακρίσεων ως οδηγός αγώνων στη χώρα της, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεκίνησε να εργάζεται και ως κασκαντέρ-οδηγός αυτοκινήτων σε παραγωγές στην Ευρώπη και κυρίως στο Χόλυγουντ όπου πλέον βρίσκεται η βάση της.

Έχοντας συνεργαστεί με μεγάλο αριθμό κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένων της Fiat και της Alfa Romeo, η Stina Hübinette διατηρεί μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά της για την Alfa Romeo που όπως λέει η ίδια δημιουργεί μοντέλα που κάνουν τον οδηγό να νιώθει ένα με το αυτοκίνητο.

Έχοντας διακριθεί σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, η Stina Hübinette προτείνει σε όσες γυναίκες θέλουν να ακολουθήσουν το δρόμο της, να πιστέψουν στον εαυτό τους και με πείσμα και επιμονή θα τα καταφέρουν.

Πηγή: Alfa Romeo

O Andrea Nucita κατακτά στο νήμα το Abarth Rally Cup 2019

Andrea Nucita 00

Η μάχη για την κατάκτηση του Abarth Rally Cup 2019 κράτησε μέχρι το νήμα του τερματισμού.

Andrea Nucita 03Μόλις στον τελευταίο αγώνα, το Ράλι Ουγγαρίας, οι Ιταλοί Andrea Nucita – Bernardo Di Caro της Bernini Team με το Abarth 124 rally κατέκτησαν τον τίτλο.

Μέχρι το τέλος ο τίτλος και το χρηματικό βραβείο των 30.000 ευρώ διεκδικήθηκε από τους Πολωνούς Dariusz Polonski και Lukasz Sitek της Rallyetechnology.

Ο αγώνας αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολος λόγω της λάσπης που είχε καλύψει την άσφαλτο σε αρκετά σημεία των ειδικών διαδρομών.

Andrea Nucita 02Το Abarth 124 rally επιβεβαίωσε ότι είναι το κορυφαίο αγωνιστικό της κατηγορίας R-GT με τον Τσέχο Martin Rada της Agrotec Czech Team Abarth να κατακτά τη νίκη, ενώ ο Nucita τερμάτισε δεύτερος. Ο Polonski παρά την εγκατάλειψη του την πρώτη ημέρα του αγώνα κατάφερε να διατηρήσει τη 2η θέση στο Abarth Rally Cup.

«Αποστολή εξετελέσθη. Δεν ήταν όμως μια εύκολη υπόθεση αφού ο αγώνας ήταν πολύ δύσκολος λόγω των λασπωμένων δρόμων. Στόχος ήταν να τερματίσουμε τον αγώνα και να κατακτήσουμε το Abarth Rally Cup και είμαι πολύ χαρούμενος που τελικά τα καταφέραμε». 

Andrea Nucita – Abarth 124 rally (Team Bernini Rally)

«Δυστυχώς η ατυχία που είχαμε δεν μας επέτρεψε να παλέψουμε μέχρι το τέλος, είμαι όμως χαρούμενος για τη φετινή χρονιά που έμαθα να οδηγώ ένα τόσο εξαιρετικό αυτοκίνητο».

Dariusz Polonski – Abarth 124 rally (Rallyetechnology)

Η αγωνιστική καριέρα του 30χρονου Σικελού Andrea Nucita είναι στενά συνδεδεμένη με την Abarth. Το 2010 μετά τα εξαιρετικά αποτελέσματα που πέτυχε στο Abarth 500 R3T Trophy, είχε την ευκαιρία να συμμετάσχει ως επίσημος οδηγός της Abarth στο Ράλι Monza με ένα Grande Punt o S2000.

Από το 2017 αποτελεί ένα από τους καλύτερους οδηγούς με Abarth 124 rally έχοντας πετύχει εξαιρετικά αποτελέσματα όπως η 4η θέση γενικής σε ειδική του Ράλι Monte Carlo 2018, επικρατώντας ανάμεσα από τετρακίνητα αγωνιστικά του WRC.

Φέτος έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου με 4 νίκες, μια 3η θέση και μια 4η στους έξι αγώνες του θεσμού.

Πηγή: Abarth

Mattias Ekström επίσημος οδηγός του CUPRA e-Racer

Mattias Ekström Ekstrom ph1

Με περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρίας σε διάφορους αγώνες τουρισμού, πρωταθλήματα rally και kart, o Mattias Ekström είναι ένας από τους πιο ευπροσάρμοστους οδηγούς αγώνων στον κόσμο.

Ekstrom, ph2Και τώρα έχει ξεκινήσει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην καρίερα του – την ανάπτυξη του CUPRA e-Racer ως ο επίσημος οδηγός του.

Συνεργάζεται στενά με την ομάδα μηχανικών και τεχνικών προκειμένου να συντονίσει το πρώτο ηλεκτροκίνητο αγωνιστικό αυτοκίνητο τουρισμού στον κόσμο και να αγωνιστεί στο νέο ETCR 2020.

Όλα είναι έτοιμα στο Montmeló Circuit στη Βαρκελώνη για τον Mattias Ekström και εμείς τον συναντάμε στα pits για να μάθουμε τις αντιδράσεις του.

Τι περιμένετε από αυτή την αρχική δοκιμή; Αυτό που πραγματικά ανυπομονώ είναι να δω αν το αυτοκίνητο μπορεί να ελέγξει και να αξιοποιήσει όλη την ισχύ του. Νομίζω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να συνηθίσω την οδήγηση χωρίς κιβώτιο ταχυτήτων και χωρίς το βρυχηθμό του κινητήρα ως σημείο αναφοράς ώστε να γνωρίζω για παράδειγμα πόσο γρήγορα μπορώ να κινηθώ όταν ανεβάζω στροφές.

Ποια ήταν η αρχική σας εντύπωση; Αισθάνθηκα πολύ καλά, ειδικά όταν φτάσαμε στην πλήρη ισχύ εξερχόμενοι από τις αργές στροφές της πίστας. Μου άρεσε πραγματικά ο πρώτος γύρος. Ο δεύτερος επίσης πήγε καλά, αν και άρχισα να παρατηρώ ότι πιέζω τα πίσω ελαστικά. Χρειάζομαι ακόμα χρόνο για να συνηθίσω τον ήχο του κινητήρα.

Είναι πολύ πιο ήσυχος από κάθε άλλον που έχω οδηγήσει πριν, και είμαι ένας πολύ συναισθηματικός οδηγός… Επιπλέον, πρέπει να δώσω ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση της ενέργειας σε κάθε γύρο. Αυτό είναι σημαντικό με ένα ηλεκτρικό αγωνιστικό αυτοκίνητο, σχεδόν εξίσου σημαντικό με την ταχύτητά του.

Πώς αισθάνεσαι που συμμετέχεις στην ανάπτυξη του πρώτου νέου πλήρως ηλεκτρικού αυτοκινήτου τουρισμού; Ελπίζω να μπορέσω να βοηθήσω την ομάδα CUPRA με την εμπειρία μου και να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερο την απόκριση του τιμονιού, αλλά ταυτόχρονα το αυτοκίνητο να παραμείνει
αξιόπιστο και εύκολο στην οδήγηση. Μόλις αρχίσουμε να αγωνιζόμαστε με το CUPRA e-Racer, πρέπει να βλέπουμε μόνο τη νίκη και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι.
Πως νομίζεται ότι θα είναι ο ανταγωνισμός με το e-Racer στους αγώνες ETCR; Η νίκη είναι τα πάντα για μένα. Είναι το ίδιο με το CUPRA e-Racer, όπως και με οποιοδήποτε άλλο αυτοκίνητο έχω αγωνιστεί. Το όνειρό μου είναι να κερδίσω και να είμαι ο πρωταθλητής. Θέλω να βάλω την CUPRA στο βάθρο του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Τρέχοντα στατιστικά στοιχεία CUPRA e-Racer:

• Επιτυγχάνει μέγιστη ταχύτητα 270 km/h
• Επιταχύνει από 0 σε 100 km/h σε 3,2 δευτερόλεπτα και από 0 σε 200 km/h σε 8,2 δευτερόλεπτα
• Η μπαταρία των 450 κιλών είναι εξίσου ισχυρή όσο με 9.000 συνδεδεμένες μπαταρίες κινητών τηλεφώνων ταυτόχρονα
• Οι τέσσερις κινητήρες συνδυασμένοι φτάνουν τις 12.000 στροφές σε σύγκριση με τις 6.500 σε ένα βενζινοκίνητο αγωνιστικό αυτοκίνητο
• Παρέχει 300 kW συνεχή ισχύ, φτάνοντας τα 500 kW στο μέγιστο Mattias Ekström:
• Πρωταθλητής FIA World Rally Cross 2016
• Δύο φορές νικητής των Masters της Deutsche Tourenwagen, με συνολικά 25 νίκες σε αυτόν τον θεσμό
• Τρείς φορές νικητής στο Race of Champions
• 25 χρόνια αγωνίζεται σε αγώνες kart, rally και touring car races

Πηγή: Cupra

Marc Marquez, από την Cervera στην κορυφή του MotoGp-Ιστορία

Marc Marquez 1993

Στις 17 Φεβρουαρίου 1993, ένας μελλοντικός πρωταθλητής γεννήθηκε στη Lleida της Ισπανίας. Ο Marc έχει ζήσει όλη του τη ζωή στην Cervera, μία μικρή πόλη όπου μένει με τους γονείς και τον αδελφό του Alex.

Τα πρώτα βήματα (1997-2000)

Στην ηλικία των 4 ετών, ο Marc ζήτησε μία μοτοσυκλέτα ως δώρο Χριστουγέννων, και υποστηριζόμενος από βοηθητικές ρόδες βίωσε την πρώτη του εμπειρία σε δύο τροχούς. Μόλις ένα χρόνο αργότερα άρχισε να ασχολείται με το Enduro για παιδιά.

Μέχρι το 2000 συμμετείχε ήδη σε αγώνες Motocross, τερματίζοντας δεύτερος εκείνη τη χρονιά, πριν κατακτήσει το Καταλανικό Πρωτάθλημα τη επόμενη χρονιά.

Από το χώμα στην άσφαλτο (2000-2007)

Το 2002, ο Marc τερμάτισε τρίτος στο Conti Cup έχοντας αρχίσει να επικεντρώνεται σε αγώνες δρόμου. Δύο χρόνια αργότερα δοκίμασε μία Honda 125 GP και αμέσως εντυπωσιάστηκε.

Τη σεζόν του 2005, ο Marquez ένωσε τις δυνάμεις του με τον Emilio Alzamora, Παγκόσμιο Πρωταθλητή 1999 στην κατηγορία 125κ.εκ. με Honda, κερδίζοντας το Καταλανικό Πρωτάθλημα 125cc όπως και το Catalan Supermotard Championship 85cc.

Το 2006 έτρεξε τους πρώτους αγώνες του στο Πρωτάθλημα της Ισπανίας CEV και παρόλο που δεν κατάφερε να πάρει τον τίτλο, οι επιδόσεις του ήταν εντυπωσιακές, ενώ για το 2008 κέρδισε μία πλήρη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 125κ.εκ.

Ντεμπούτο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (2008)

Ο Marc έκανε το ντεμπούτο του με την Repsol KTM Team το 2008 και στον έκτο μόλις αγώνα του, το Βρετανικό Grand Prix, πέτυχε το πρώτο ορόσημο της καριέρας του στους αγώνες μοτοσυκλετών, τερματίζοντας 3ος και έγινε ο νεότερος αναβάτης που είχε ανέβει ποτέ σε βάθρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Το 2009, παρέμεινε στην ίδια ομάδα της Repsol με τον αρ. 93 προς τιμήν της χρονολογίας γέννησής του, και κατάφερε να εντυπωσιάσει τους πάντες με το ταλέντο του. Τερματίζοντας στη πρώτη πεντάδα σε όλους σχεδόν τους αγώνες, ο Marquez είχε προσελκύσει το έντονο ενδιαφέρον όλων για την επόμενη χρονιά.

Η πρώτη νίκη σε GP και ο πρώτος Τίτλος Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (2010)

Το 2010 ο Marquez προσχώρησε στη ομάδα της Ajo Motorsport οδηγώντας μία Derbi, και ήδη πριν ξεκινήσει η σεζόν είχε σημειώσει ρεκόρ, έχοντας προσαρμοστεί άριστα τόσο με τη νέα μοτοσυκλέτα όσο και με τη νέα ομάδα.

Από εκεί και μετά, συνέχισε δυνατά και πήρε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο Mugello, ενώ ακολούθησαν αρκετές ακόμα νίκες.

Έχοντας διατηρήσει το βαθμολογικό προβάδισμα έναντι του διεκδικητή του τίτλου Nico Terol, ο Marquez ξεκίνησε τον τελευταίο γύρο ως φαβορί του πρωταθλήματος και κατάφερε να πάρει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 στα 125κ.εκ., σε ηλικία 17 ετών με 10 νίκες και 12 poles.

2ος στο Moto2 την πρώτη του χρονιά (2011)

Ο Marquez μετακινήθηκε στη νέα κατηγορία Moto2 για το 2011 έχοντας κατακτήσει τον τίτλο στα 125κ.εκ. με μία επίλεκτη ομάδα από τεχνικούς και μηχανικούς με εμπειρία σε πρωταθλήματα Moto2 και MotoGP.

Μετά από ένα περιπετειώδες ξεκίνημα, ο Marquez ανέκαμψε και ρίχτηκε στη μάχη για την κατάκτηση του τίτλου. Ενώ απέμεναν μόλις μερικοί γύροι, είχε καλύψει τη διαφορά των 82 βαθμών από τον πρώτο του πρωταθλήματος Stefan Bradl, αλλά μία πτώση στην 1η ελεύθερη δοκιμή για τον αγώνα της Μαλαισίας τον άφησε εκτός αγωνιστικής πίστας στα δύο τελευταία GP, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί από τις ελπίδες για πρωτιά.

Οι επτά νίκες, τρεις δεύτερες θέσεις και μία τρίτη θέση χάρισαν στον Marc τον τίτλο του Rookie of the Year και τη δεύτερη θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Moto2.

Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2 (2012)

Μετά από μία δύσκολη περίοδο ανάρρωσης εκτός αγωνιστικής περιόδου λόγω τραυματισμών, ο Marquez κατάφερε να ανακτήσει τις δυνάμεις του και να κερδίσει στον πρώτο γύρο της σεζόν.

Η καλή του φόρμα συνεχίστηκε και πήρε οκτώ νίκες (σε Κατάρ, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γερμανία, Ινδιανάπολη, Τσεχία, Σαν Μαρίνο και Ιαπωνία), δύο δεύτερες θέσεις (Καταλονία και Μ. Βρετανία) και δύο τρίτες θέσεις (Χερέθ και Αραγονία) φιλοδοξώντας να πάρει το πρωτάθλημα. Το προβάδισμα που απέκτησε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν του επέτρεψε να διασφαλίσει τον τίτλο στην Αυστραλία, όπου στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto2 για το 2012.

Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP (2013)

Υπήρχαν τεράστιες προσδοκίες για τον Marquez τη πρώτη του σεζόν στο MotoGP και γρήγορα απέδειξε ότι μπορούσε να αναμετρηθεί με την ελίτ της κατηγορίας. Ο νεαρός Ισπανός κέρδισε το πρώτο του βάθρο στον πρώτο αγώνα. Στο Austin στις 21 Απριλίου 2013, πέτυχε την πρώτη του pole position και κατέγραψε την πρώτη νίκη σε MotoGP μόλις στον δεύτερο αγώνα του και έγινε ο νεότερος αναβάτης όλων των εποχών που κέρδισε σε GP της μεγάλης κατηγορίας, σε ηλικία 20 ετών και 63 ημερών, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Freddie Spencer (20 ετών και 196 ημερών).

Ο Marquez συνέχισε να εντυπωσιάζει με τις pole positions και συνεχείς αναμετρήσεις για μία θέση στο βάθρο, έχοντας συχνά απέναντί του τον teammate του Dani Pedrosa και τον Jorge Lorenzo.

Στη Γερμανία, κυριάρχησε στον αγώνα και ανέκτησε το προβάδισμά του στο Πρωτάθλημα, συνεχίζοντας το σερί επιτυχιών, κερδίζοντας στη Laguna Seca—και έγινε ο πρώτος rookie που πήρε νίκη εκεί στη μεγάλη κατηγορία μοτοσυκλετών και ο νεότερος αναβάτης που πέτυχε back-to-back αγωνιστικές νίκες στη μεγάλη κατηγορία, σε ηλικία 20 ετών και 154 ημερών, καταρρίπτοντας ένα ακόμα ρεκόρ του Freddie Spencer (21 ετών και 104 ημερών – GP Ν. Αφρικής και Γαλλίας – 1983).

Κέρδισε και πάλι στην Ινδιανάπολη, και έγινε ο πρώτος premier-class rookie με τρεις συνεχόμενες νίκες από την εποχή του Kenny Roberts το 1978 (Αυστρία, Γαλλία και Mugello).

O Marc κατέκτησε την τέταρτη συνεχόμενη νίκη του στο Brno, και έγινε ο πρώτος αναβάτης από τότε που ο Valentino Rossi το 2008 είχε καταγράψει πάνω από τέσσερις συνεχόμενες νίκες στη μεγάλη κατηγορία GP.

Όλα ξεκαθάρισαν στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς με τον Jorge Lorenzo και Marc Marquez να τους χωρίζουν μόλις 13 βαθμοί καθώς παρατάχθηκαν στη σχάρα εκκίνησης την Κυριακή.

Οδηγώντας ένα ώριμο αγώνα ώστε να τερματίσει 3ος, ο Marquez διασφάλισε την πρώτη του νίκη στο πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP στην ‘παρθενική’ του σεζόν και σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας νέας εποχής.

Συνεχόμενοι Τίτλοι στο MotoGP (2014)

Ο Marc έσπασε το πόδι του κατά τη διάρκεια προπόνησης μετά την πρώτη του δοκιμή στο Sepang το 2014 με αποτέλεσμα να μείνει εκτός της δεύτερης δοκιμής στο Sepang, χάνοντας ακόμα και τη δοκιμή στο Phillip Island.

Έφτασε στο Κατάρ για τον πρώτο γύρο έχοντας ανακάμψει πλήρως μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα, αλλά πήρε pole position στις χρονομετρημένες δοκιμές και κέρδισε μετά από μία επική μάχη με το Rossi. Στο Austin, ο νεαρός Ισπανός ήρθε πρώτος σε όλα τα session και κέρδισε στον αγώνα.

Στην Αργεντινή, επικράτησε σε όλα τα session, πλην της πρώτης ελεύθερης δοκιμής και κέρδισε για μία ακόμα φορά στον αγώνα. Με τρεις συνεχείς νίκες, ο Marc είχε πάρει φόρα.

Συνέχισε τις σαρωτικές εμφανίσεις του μέχρι τη μέση της σεζόν, κερδίζοντας στη Γερμανία και στη συνέχεια έκανε το 10 στα 10 με τη νίκη του στην Ινδιανάπολη μετά την καλοκαιρινή διακοπή. Ωστόσο, δεν πέτυχε το 11 στα 11 και στο Brno, ο teammate του Dani πήρε τη νίκη με τον Marc να τερματίζει τέταρτος.

Φτάνοντας στην Ιαπωνία με προβάδισμα 75 βαθμών, θα μπορούσε να διασφαλίσει τον τίτλο εάν τερμάτιζε μπροστά από τον Pedrosa και έχασε με διαφορά μέχρι τριών βαθμών από το Rossi και 15 από τον Lorenzo.

Η 2η θέση στο Motegi και οι 20 βαθμοί που του απέφερε, του χάρισαν το δεύτερο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο MotoGP, ενώ έγινε ο πρώτος αναβάτης της Honda που εξασφάλιζε έναν παγκόσμιο τίτλο —ανεξαρτήτως κατηγορίας —στο σιρκουί του Motegi.

Επίσης έγινε ο νεότερος αναβάτης όλων των εποχών που κατακτούσε δύο συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα στη μεγάλη κατηγορία σε ηλικία 21 ετών και 237 ημερών, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Mike Hailwood, ο οποίος ήταν 23 ετών και 152 ημερών όταν απέσπασε τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο του στα 500κ.εκ. το 1963.

Μία χρονιά προκλήσεων (2015)

Το 2015 ήταν η τρίτη χρονιά του Marc στο MotoGP, και αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολη από τις προηγούμενες. Μετά τους πρώτους αγώνες που δεν πήγαν όπως περίμενε, ο Marquez σημείωσε μία θεαματική επίδοση στο ισπανικό GP μειώνοντας τη βαθμολογική διαφορά του με μία επάξια κερδισμένη δεύτερη θέση, αλλά η έλλειψη σταθερότητας τους επόμενους γύρους τον επιφόρτισε με πολλή δουλειά.

Ο Marc επισφράγισε ένα τέλειο σαββατοκύριακο στη Γερμανία, σημειώνοντας νέο ρεκόρ καθοδόν για τη νίκη, μετά το ρεκόρ pole-position και κέρδισε για μία ακόμα φορά στην Ινδιανάπολη. Με αυτές τις δύο συνεχόμενες νίκες κατάφερε να μειώσει τη διαφορά του στους 56 βαθμούς πίσω από το Rossi.

Οι εγκαταλείψεις του σε Σίλβερστοουν και Αραγονία διέλυσαν τις ελπίδες του για τον τίτλο και από εκεί και μετά ο Marquez εστίασε την προσοχή του στο να πάρει όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες το υπόλοιπο της χρονιάς. Ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2015 με μία δεύτερη θέση στο GP της Βαλένθια και βρέθηκε στην τρίτη θέση γενικής κατάταξης, αλλά έχοντας αποκομίσει πολλά πολύτιμα μαθήματα.

#GiveMe5 (2016) – 5ος Τίτλος

Ο Marquez ξεκίνησε την προσπάθειά του στην τέταρτη χρονιά του στο MotoGP με διαφορετική νοοτροπία: το μυστικό ήταν η σταθερότητα. Η σεζόν ξεκίνησε καλά με ένα βάθρο και δύο νίκες – συμπερ. του Austin, που γρήγορα έγινε μία από τις αγαπημένες πίστες του Marquez. Ακολούθησαν και άλλοι τερματισμοί στο βάθρο καθώς το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επέστρεψε στην Ευρώπη, με τον αναβάτη της Repsol Honda Team να μάχεται σταθερά για το βάθρο εκτός από μια ατυχία στο Le Mans.

Η νέα φιλοσοφία του Marc έγινε απόλυτα σαφής στο Assen όπου διασφάλισε τη δεύτερη θέση σε συνθήκες δυνατής βροχής πίσω από τον αναβάτη της Honda, Jack Miller. Το καλοκαίρι ήρθε και με αυτό ένα ισχυρό προβάδισμα 48 βαθμών στο πρωτάθλημα έναντι του Lorenzo.

Χάρη στη σταθερότητα που επέδειξε το πρώτο μισό της σεζόν, ο Marquez κατάφερε να αυξήσει το βαθμολογικό το πλεονέκτημα έναντι των δύο αναβατών της Yamaha, Rossi και Lorenzo.

Η πιθανότητα να διασφαλίσει έναν πέμπτο τίτλο στην εντός έδρας πίστα της Honda στο Motegi ήταν μικρή, αλλά μία ανυπέρβλητη εμφάνιση και λάθη από τους δύο αντιπάλους του οδήγησαν στην πανηγυρική κατάκτηση του τρίτου Παγκόσμιου Τίτλου του MotoGP από τον 23χρονο, μπροστά στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Honda Takahiro Hachigo – ο οποίος τον συνόδευσε στο βάθρο, το Γενικό Διευθυντή της Honda κ. Shinji Aoyama και τον πρόεδρο της HRC κ.Yoshishige Nomura.

Σε ηλικία 23 ετών και 242 ημερών έγινε ο νεότερος αναβάτης όλων των εποχών με τρεις τίτλους του παγκοσμίου πρωταθλήματος στη μεγάλη κατηγορία, παίρνοντας το ρεκόρ από τον Mike Hailwood, ο οποίος ήταν 24 ετών και 108 ημερών όταν κέρδισε τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο του στα 500κ.εκ. το 1964..

The #Big6 (2017) – 6ος Τίτλος

Η σεζόν του MotoGP για το 2107 δεν ξεκίνησε αίσια για τον Marc Marquez για την υπεράσπιση του τίτλου του, καθώς στους δύο πρώτους αγώνες τερμάτισε εκτός βάθρου – κάτι που είχε να συμβεί από το 2011. Ωστόσο η νίκη στο Austin, η πέμπτη του συνεχόμενη σε αυτή την πίστα, άρχισε να ανατρέπει τα δεδομένα και ο Marquez κέρδισε έδαφος έναντι του Maverick Viñales πριν από μία άτυχη πτώση στο Le Mans και μάχες in Mugello. Σε ένα πρωτάθλημα με μικρές βαθμολογικές διαφορές, το κάθε σαββατοκύριακο ήταν απρόβλεπτο και  Marc έπρεπε να περιμένει μέχρι το Sachsenring για να κατακτήσει τη δεύτερη νίκη της χρονιάς.

Η δράση επέστρεψε στο Brno και ο Marquez αντιμετώπισε με υποδειγματική μαεστρία τις αλλεπάλληλες σημαίες που βγήκαν στη πίστα, αυξάνοντας τη διαφορά του στην κορυφή της κατάταξης από τον Viñales στους 14 βαθμούς. Οι επόμενοι γύροι έβαλαν τον Andrea Dovizioso στο παιχνίδι του τίτλου, με τους δύο αναβάτες να οδεύουν προς τους τρεις Ασιατικούς αγώνες με όλα τα ενδεχόμενα στο πρωτάθλημα ανοιχτά.

Σε ένα επικό Ιαπωνικό GP υπό δυνατή βροχόπτωση, ο Marquez κατέκτησε το 100ό βάθρο της καριέρας του και έφτασε στον τελευταίο γύρο της χρονιάς στη Βαλένθια στην κορυφή της κατάταξης με προβάδισμα 21 βαθμών. Μία τρίτη θέση ήταν το μόνο που χρειαζόταν για να περάσει τον Mike Hailwood (25 ετών και 107 ημερών) ως ο νεαρότερος αναβάτης με τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα premier class στο παλμαρέ του – κάτι που πέτυχε στη Βαλένθια, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.

Reaching #Level7 (2018) – 7ος Τίτλος

Μετά από ένα κάθε άλλο παρά ιδανικό ξεκίνημα της υπεράσπισης του τίτλου του το 2018, στη συνέχεια ο Marc Marquez απέδειξε ότι ήταν αναμφίβολα νικητής το 2018 με τρεις συνεχόμενες νίκες σε Austin, Jerez και Le Mans. Αυτό το εντυπωσιακό σερί νικών σύντομα ακολούθησαν πέντε συνεχόμενοι τερματισμοί στο βάθρο, μεταξύ των οποίων και τέσσερις πρώτες θέσεις.

Μετά τη νίκη του στον πρώτο αγώνα στην ιστορία του MotoGP στην Ταϊλάνδη, ο Marquez απέκτησε μία άνετη διαφορά 77 βαθμών από τον Andrea Dovizioso που βρισκόταν στη δεύτερη θέση. Και πάλι, ο Marquez είχε την ευκαιρία να κατακτήσει τον πέμπτο τίτλο του στο MotoGP μέσα σε έξι χρόνια, στον εντός έδρας αγώνα της Honda στο Twin Ring Motegi (όπου είχε επίσης διασφαλίσει τον δεύτερο και τρίτο τίτλο του στη μεγάλη κατηγορία, το 2014 και το 2016 αντίστοιχα).

Παρά το ότι ξεκίνησε έκτος στη σχάρα εκκίνησης στο Twin Ring Motegi, ο Marquez κατέκτησε μία λαμπρή νίκη, την όγδοη της σεζόν, τον έβδομο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του και το πέμπτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο MotoGP μέσα σε έξι χρόνια, γράφοντας ένα ακόμα κεφάλαιο στη ιστορία του σπορ.

The #8ball (2019) – 8ος Τίτλος

Η σεζόν του 2019 στο MotoGP ξεκίνησε σχεδόν ιδανικά με μία δεύτερη θέση και μία νίκη από τους πρώτους δύο αγώνες, αλλά η ατυχία χτύπησε στο Austin, το αγαπημένο Circuit of the Americas του Marquez, που δεν κατάφερε να τερματίσει κάτι που έπληξε το ρεκόρ επιτυχιών του αναβάτη.

Στη συνέχεια, ο Marquez τερμάτιζε σταθερά στα δύο πρώτα σκαλιά του βάθρου, στην 1η ή 2η θέση στους επόμενους 12 αγώνες. Όλων τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον αναβάτη που υπερασπιζόταν τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή όταν έφτασε στο Sachsenring όπου, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Austin, πήρε τη δέκατη συνεχόμενη pole και νίκη στην πίστα.

Η απίστευτη σταθερότητα του Marquez το 2019 τον βοήθησε να τερματίσει στους πρώτους 14 γύρους με εκπληκτική συγκομιδή 300 βαθμών  – περισσότερους από όσους είχε συλλέξει το 2016 και 2017 καθοδόν για τον τίτλο . Ο 15ος από τους 19 γύρους, στο Grand Prix της Ταϊλάνδης έβαλε τον Marquez ξανά στο παιχνίδι του τίτλου.

Για μία ακόμα φορά, ο Andrea Dovizioso ήταν ο αντίπαλος του Marquez στη διεκδίκηση ενός έκτου τίτλου της premier class με τον αναβάτη της Repsol Honda Team να χρειάζεται μόλις δύο βαθμούς για να βγάλει τον Ιταλό εκτός μάχης. Με τον Dovizioso στη τέταρτη θέση, ξέσπασε μία θρυλική μάχη μεταξύ Marquez και Fabio Quartararo – και ο Marquez πήρε μία συναρπαστική νίκη στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου.

Μετά από εννέα εντυπωσιακές αγωνιστικές νίκες το 2019, ο Marc Marquez πήρε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2019 στο MotoGP – ο όγδοος παγκόσμιος τίτλος του και ο έκτος στη μεγάλη κατηγορία.  Αυτό σημαίνει ότι έγινε ο νεότερος αναβάτης με έξι Παγκόσμια Πρωταθλήματα στην premier class και ο νεότερος με οκτώ Παγκόσμια Πρωταθλήματα ανεξαρτήτως κατηγορίας.

Φωτογραφίες

Πηγή Honda

Νικητής και πρωταθλητής ο Kalle Rovanperä με τη SKODA Fabia R5 evo

ΡΑΛΙ ΟΥΑΛΙΑΣ - SKODA FABIA R5 evo - ΡΟΒΑΝΠΕΡΑ - ΧΑΛΤΟΥΝΕΝ_2

Με αψεγάδιαστη οδήγηση και βασιζόμενοι στην ταχύτητα και αξιοπιστία της SKODA Fabia R5 evo, οι Kalle Rovanperä – Jonne Halttunen κατέκτησαν τη νίκη εξασφαλίζοντας το πρωτάθλημα στη WRC 2 Pro. Μάλιστα, με την επίδοσή του αυτή ο Φινλανδός έγινε ο νεαρότερος οδηγός που κατακτά τίτλο στο WRC!

ΡΑΛΙ ΟΥΑΛΙΑΣ - SKODA FABIA R5 evo - ΡΟΒΑΝΠΕΡΑ - ΧΑΛΤΟΥΝΕΝ_4Τα πράγματα ξεκίνησαν ιδανικά για τους Kalle Rovanperä – Jonne Halttunen που σημείωσαν τον καλύτερο χρόνο τόσο στο Shakedown όσο και στην νυχτερινή σουπερειδική διαδρομή. Την πρώτη ουσιαστικά ημέρα του αγώνα, η μάχη μεταξύ των διεκδικητών της κατηγορίας WRC 2 Pro ήταν σκληρή και εντυπωσιακή καθηλώνοντας τους χιλιάδες θεατές.

Μετά το πρώτο πέρασμα και εξ αιτίας της καταιγιστικής βροχής, οι Ειδικές Διαδρομές καλύφθηκαν από ολισθηρή λάσπη που έκρυβε συχνά τεράστιες λακκούβες, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί η σωστή γραμμή για τους οδηγούς.

ΡΑΛΙ ΟΥΑΛΙΑΣ-SKODA FABIA R5 evo- ΚΟΠΕΤΣΚΥ - ΝΤΡΕΣΛΕΡ_1Τα προβλήματα επεκτάθηκαν όταν άρχισε να πέφτει η νύχτα. Ο Rovanperä έχασε την πρώτη θέση από κλατάρισμα, αλλά η επίδοση του Jan Kopecky με τον νέο συνοδηγό του Jan Hlousek, ήταν αυτή που έφερε τους Τσέχους επικεφαλής στην κατηγορία με την άλλη SKODA Fabia R5 evo της ομάδας.

Στο δεύτερο σκέλος, το πιο μεγάλο του αγώνα, χωρίς μάλιστα δυνατότητα για ενδιάμεσα service, η SKODA Fabia R5 evo έδειξε τις δυνατότητές της.

Ο Rovanperä οδήγησε χωρίς ρίσκα ενώ ο Kopecky ήταν άτυχος γιατί έχασε αρκετό χρόνο από κλατάρισμα, ενώ μία έξοδος στην διάσημη Ε.Δ. Sweet Lamb καθυστέρησε τον Τσέχο ακόμα περισσότερο.

Η αξιοπιστία και η ανθεκτικότητα όμως της Fabia R5 evo έφερε το τσέχικο πλήρωμα ξανά στη 2η θέση.

ΡΑΛΙ ΟΥΑΛΙΑΣ - SKODA FABIA R5 evo - ΡΟΒΑΝΠΕΡΑ - ΧΑΛΤΟΥΝΕΝ_1Στο τρίτο και τελευταίο σκέλος, τα πληρώματα της SKODA Motorsport δεν είχαν παρά να οδηγήσουν συνετά και να σιγουρέψουν τις θέσεις 1-2 στην κατηγορία τους, κάτι που έγινε και με την ολοκλήρωση του αγώνα, η ομάδα πανηγύρισε τον πρώτο της τίτλο για φέτος στο WRC, με την ανάδειξη του Rovanperä σε πρωταθλητή WRC 2 Pro!

Τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά του Ράλι Ουαλίας, βροχή, λάσπη και ομίχλη, δεν στάθηκαν ικανά να εμποδίσουν τη SKODA Motorsport να πετύχει το στόχο της για την εφετινή χρονιά, την κατάκτηση του τίτλου στην κατηγορία WRC 2 Pro.

Επόμενος αγώνας, το Ράλι Ισπανίας (RACC Rally Catalunya-Espana), που θα διεξαχθεί από 24-27 Οκτωβρίου.

Τελικά αποτελέσματα Wales Rally GB (WRC 2 Pro)

  1. Rovanperä/Halttunen (FIN/FIN), SKODA FABIA R5 evo, 3:11:49.1 h
  2. Kopecky/Hlousek (CZR/CZR), SKODA FABIA R5 evo, +4:47.0 sec
  3. Greensmith/Edmonson (GBR/GBR), Ford Fiesta R5 ΜκII, +41:12.4 sec.
  4. Paddon/Kennard (NZL/NZL), Ford Fiesta R5 MkII, +14:15.1
  5. Ostberg/Eriksen (NOR/NOR), Citroen C3 R5, +23:55.3

Βαθμολογία Οδηγών WRC 2 Pro (μετά από 12/14 αγώνες)  

  1. Kalle Rovanperä (FIN), SKODA, 176 points (πρωταθλητής)
  2. Gus Greensmith (GBR), Ford, 125 points
  3. Mads Østberg (NOR), Citroën, 120 points
  4. Jan Kopecky (CZR), SKODA, 97 points
  5. Lukasz Pieniazek (POL), Ford, 74 points
  6. Eric Camilli (FRA), Ford, 36 points

 Βαθμολογία Κατασκευαστών WRC 2 Pro (μετά από 12/14 αγώνες)

  1. SKODA, 300 points
  2. Ford, 247 points
  3. Citroën, 120 point

Πηγή: SKODA

Sebastien Ogier και Julien Ingrassia πρώτοι στο ράλι Τουρκίας

C3 WRC Pondium

Στο Ράλι Τουρκίας, τον 11ο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος WRC ο 6 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, Sebastien Ogier με συνοδηγό τον Julien Ingrassia, ήταν οι μεγάλοι νικητές και ανέβηκαν στο υψηλότερο σκαλοπάτι του βάθρου!

C3 WRCΗ νίκη αυτή ήταν μια αμιγώς Γαλλική υπόθεση! Ο Γάλλος οδηγός με την καθοδήγηση του συνοδηγού του, κινήθηκε ταχύτατα στο δύσκολο και απαιτητικό τερέν του αγώνα και κατέκτησε μια νίκη ιδιαίτερα σημαντική για την “κούρσα” του Πρωταθλήματος.

Ο μόνος που κινήθηκε σε ανάλογα γρήγορο ρυθμό, ήταν ο Φινλανδός ομόσταυλος Esapekka Lappi με το συνοδηγό του Janne Ferm και το έτερο Citroen C3 WRC, αποδεικνύοντας την ταχύτητα και την αξιοπιστία του αυτοκινήτου στα σκληροτράχηλα εδάφη. Έτσι οι οδηγοί της Citroen έκαναν το 1 – 2!

Τα πληρώματα της Citroen Racing Team όπως όλα δείχνουν, ωφελήθηκαν ιδιαίτερα από τις δοκιμές εξέλιξης που έκαναν το καλοκαίρι και συγκεκριμένα στα τέλη Αυγούστου στα ελληνικά βουνά, με την αμέριστη συμπαράσταση της Ελληνικής Αντιπροσωπείας του Ομίλου Συγγελίδη.

Κατά τη διαμονή τους στην Ελλάδα, η αγωνιστική ομάδα της Citroen με τους οδηγούς της σε πλήρη παράταξη, έκανε προετοιμασία για τους αγώνες της Τουρκίας και της Καταλονίας (25 – 27 Οκτωβρίου), καθώς οι συνθήκες και η κατάσταση των ειδικών διαδρομών, προσομοιώνονται με επιτυχία!

Πηγή: Citroen

O Alex Fiorio επέστρεψε στους αγώνες oδηγώντας Abarth 124 rally

Abarth_Alex-Fiorio-Rally-Salento_2

Μετά από ένα διάλειμμα που διήρκησε για περισσότερα από 15 χρόνια, ο Alex Fiorio αποφάσισε να επιστρέψει στους αγώνες οδηγώντας στο Rally del Salento ένα Abarth 124 rally.

Ο έμπειρος Ιταλός οδηγός που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Ν το 1987 και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι το 1988 και 1989 εντυπωσίασε με την ταχύτητα του τερματίζοντας στην 6η θέση γενικής αποτελώντας με το Abarth 124 rally τον ταχύτερο συνδυασμό με την κίνηση στους δύο τροχούς.

Ο Fiorio γνωρίζει πολύ καλά το Abarth 124 rally αφού αποτέλεσε βασικό μέλος της ομάδας που εξέλιξε το αυτοκίνητο.

Πέρυσι η ομάδα συμπλήρωσε περισσότερα από 5.000χλμ. δοκιμών για να βελτιώσει περαιτέρω το αυτοκίνητο, το οποίο ήδη το 2018 είχε κατακτήσει μια εντυπωσιακή σειρά διακρίσεων με περισσότερες από 40 νίκες στην κατηγορία του, καθώς και τους τίτλους του Ευρωπαϊκού και Παγκόσμιου Πρωταθλήματος R-GT.

Abarth_Alex-Fiorio-Rally-Salento_HPΗ επιστροφή του Alex Fiorio στους αγώνες αποτέλεσε και ένα δώρο για τα γενέθλια του πατέρα του Cesare που έγινε 80 ετών.

O Cesare Fiorio που διετέλεσε αγωνιστικός διευθυντής των Lancia και Ferrari συμμετείχε με μία Lancia Appia του 1958 στο Targa di Capitanata, έναν αγώνα ιστορικών αυτοκινήτων που διεξήχθη παράλληλα με το Rally del Salento.

Πηγή: Abarth 

O Neuville στο βάθρο του Rally de Portugal – Αποτελέσματα/Δηλώσεις

WRC_RallydePortugal_3-L

Η Hyundai Motorsport ανέβηκε στο βάθρο του Rally de Portugal, τον έβδομο γύρο του 14ου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι (WRC) της FIA, καθώς ο Thierry Neuville και ο συνοδηγός Nicolas Gilsoul κατέκτησαν τη δεύτερη θέση. Το αποτέλεσμα σηματοδοτεί το 50ο βάθρο της Hyundai Motorsport στο WRC συνολικά.

WRC_RallydePortugal-LΞεκινώντας την τελευταία ημέρα με διαφορά εννέα δευτερολέπτων από τον νικητή του ράλι Ott Tänak, ο Neuville έδωσε τον καλύτερο εαυτό του για να διεκδικήσει το πέμπτο βάθρο του στη σεζόν.

Με την κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο αγώνα διατηρεί την τρίτη θέση στην κατάταξη των οδηγών με 132 βαθμούς, οκτώ πόντους πίσω από τον Tänak και δέκα από τον Sébastien Ogier.

Οι Dani Sordo και Sébastien Loeb έδωσαν έναν σκληρό αγώνα και προσπάθησαν να στηρίξουν την ομάδα στο μέγιστο καθώς επέμεναν έως το τέλος. Η ομάδα έχει κρατήσει το προβάδισμα στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών έχοντας διαφορά 20 βαθμών.

Thierry Neuville / Nicolas Gilsoul (# 11 Hyundai i20 Coupe WRC)
Πέμπτο βάθρο το 2019 μετά το Μόντε Κάρλο, τη Σουηδία, την Κορσική και την Αργεντινή

WRC_RallydePortugal_4-LΟ Neuville δήλωσε: “Μετά τις δυσκολίες που είχαμε στη Χιλή, ήταν σημαντικό να επανέλθουμε στην μάχη. Δεν ήταν ένα τελείως ομαλό Σαββατοκύριακο, αλλά δείξαμε ισχυρό ρυθμό, συμπεριλαμβανομένων αρκετών κερδισμένων stages. Συνολικά, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με τη δεύτερη θέση. Γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει περιθώριο για σφάλματα όταν οι αντίπαλοι είναι τόσο κοντά, οπότε πρέπει να συνεχίσουμε να πιέζουμε».

WRC_RallydePortugal_2-LΟ Andrea Adamo, Team Director δήλωσε : “Τα βασικά μου συναισθήματα στο τέλος αυτού του αγώνα είναι : Πρώτον ο μεγάλος μου σεβασμός στα πληρώματά μας. Οι Thierry και Nicolas έχουν μια εξαιρετική σεζόν με τα εργαλεία που τους δίνουμε και αξίζουν αυτή τη δεύτερη θέση. Δεύτερον, παραμένω σκεπτικός που τα θέματα μας την Παρασκευή εμπόδισαν τα δυο μας πληρώματα Dani / Carlos και Sébastien / Daniel να αγωνιστούν για το βάθρο.  Είμαστε εδώ για να αγωνιστούμε για νίκες και αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε ως ομάδα “.

Το WRC συνεχίζεται με το ράλι των χαλικιών στη Σαρδηνία σε δύο εβδομάδες. Το Rally Italia Sardegna πραγματοποιείται 13-16 Ιουνίου με τους Neuville / Gilsoul, Mikkelsen / Jæger-Amland και Sordo / Del Barrio στο τιμόνι του Hyundai i20 Coupe WRC.

Συνολική τελική κατάταξη – Rally de Portugal

1O. TänakM. JärveojaToyota Yaris WRC3:20:22.8
2T. NeuvilleN. GilsoulHyundai i20 Coupe WRC+15.9
3S. OgierJ. IngrassiaCitroën C3 WRC+57.1
4T. SuninenM. SalminenFord Fiesta WRC+2:41.5
5E. EvansS. MartinFord Fiesta WRC+7:08.3
6K. RovanperäJ. HalttunenŠkoda Fabia R5+10:34.2
7J.M LatvalaM. AnttilaToyota Yaris WRC+11:28.2
8J. KopeckyP. DreslerŠkoda Fabia R5+11:41.9
9P. LoubetV. LandaisŠkoda Fabia R5+12:46.3
10E. BergkvistP. BarthFord Fiesta R5+14:28.4

 

2019 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι FIA – Κατάταξη Οδηγών – Μετά τον 7ο γύρο

1S. Ogier142
2O. Tanak140
3T. Neuville132
4E. Evans65
5K. Meeke56
6T. Suninen44
7S.Loeb 39
8J.M Latvala38
9A. Mikkelsen36
10E. Lappi34
11D. Sordo27

 

 2019 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι FIA – Κατάταξη Κατασκευαστών – Μετά τον 7ο γύρο

 1Hyundai Shell Mobis World Rally Team202
2Toyota Gazoo Racing World Rally Team182
3Citroën Total World Rally Team158
4M-Sport Ford World Rally Team122

Πηγή: Hyundai

MG Cup 2005 (Part7) :MG Cup Ανάβαση Ριτσώνας 3 – 4 Δεκεμβρίου

mg cup anavasi ritsonas 01

Ακόμα μια αγωνιστική χρονιά πέρασε και όπως όλα τα πράγματα στην ζωή, έτσι και αυτή η χρονιά μου έχει αφήσει ανάμεικτες εντυπώσεις. Από την μια άνθρωποι(μια ολόκληρη ομάδα, οι χορηγοί και η οικογένεια μου) που πίστεψαν και πιστεύουν σε εμένα και στις δυνατότητες μου που με γέμισαν χαρά-και από την άλλη κάποιοι που στο όνομα του «ανδρισμού» τους αρνούνται πεισματικά να δεχθούν την θέση μου στην ελληνική αγωνιστική οικογένεια, να με πικραίνουν.

Είμαι βλέπετε γυναίκα και επειδή  είναι δύσκολο να καταπιούν ότι μπόρω να στρίβω και εγώ το τιμόνι φροντίζουν να με γιουχάρουν όταν προσπαθώ να οδηγήσω..

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…

mg cup anavasi ritsonas 013Στην Ριτσώνα κατάφερα να σημειώσω τον δεύτερο χρόνο στον θεσμό του ενιαίου κάτι που ταυτόχρονα μου εξασφάλισε και την τρίτη θέση στο φετινό πρωτάθλημα.

Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα τύχης, αλλά αντίθετα έργο σοβαρής προσπάθειας κόντρα σε μια σειρά ατυχιών που κυνηγούσαν τον κινητήρα του αυτοκινήτου μου από τον πρώτο κιόλας αγώνα.. Είναι σίγουρο ότι θα μπορούσα και καλύτερα εάν ο κινητήρας μου δεν έσπαγε δύο φορές φέτος και αν είχα χρόνο να κάνω περισσότερες δοκιμές.

Από την μια είναι η δουλειά μου- που με υποχρεώνει συνήθως να λείπω δύο ημέρες την εβδομάδα και από την άλλη οι δουλειές του σπιτιού που με περιμένουν όπως όλες τις άλλες γυναίκες που γνωρίζετε. Ο χρόνος για προπόνηση είναι ιδιαίτερα περιορισμένος και στην περίπτωση της ανάβασης της Ριτσώνας απλά ήταν ανύπαρκτος.

Όπως είπα και πιο πριν, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στις δυνατότητες μου και που έχουν σταθεί δίπλα μου πολλές φορές. Φέτος χάρη στην εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπο μου οι εταιρείες Γ. Τζώρτζης Α.Ε και η Aventurine SA που εξελίσσει στην Ελλάδα το Darkfall (www.darkfallonline.com ) και η οικογένεια μου- σημείωσα ορισμένα αξιοπρεπή αποτελέσματα.

Ευχαριστώ λοιπόν με όλη μου την καρδία τον κ.Γιώργο Τζώρτζη, την “δική μας” Aventurine SA για τις χορηγιές- και φυσικά τον πατέρα μου για την εμπειρία που απλόχερα μου χάρισε. Τους χρωστάω πολύ περισσότερα από όσα οι λέξεις μπορούν να γράψουν.

mg cup anavasi ritsonas 01Από την άλλη θα ήθελα να σας πω ότι παρόλο ότι η Aventurine ήδη μου πρότεινε να με υποστηρίξει με την αγορά και συντήρηση ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου για τα επόμενα δύο χρόνια, νοιώθω τόσο πληγωμένη από αυτά που συνέβησαν την Κυριακή, που σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσω-καθώς η αντιμετώπιση των ¨φιλάθλων”-προς το πρόσωπό μου ήταν απογοητευτική.

mg cup anavasi ritsonas 0137Αναφέρομαι στα γιουχαρίσματα από καμιά τριανταριά «αρσενικούς ανεγκέφαλους γορίλες- θεατές» οι οποίοι όποτε περνούσα από ένα συγκεκριμένο Κ μου κάνανε την χαρακτηριστική κίνηση του πλυσίματος των πιάτων φωνάζοντας άσεμνα επιφωνήματα και στους δύο αγώνες… Όλοι αυτοί απλά ήξεραν καλύτερα και θα πετύχαιναν καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά ή καταραμένη η καινωνία…. τους τα έφερε στραβά …

Η αντίδραση των γυναικών δεν ήταν και πολύ διαφορετική. Με κοιτούσαν με έκπληξη στη αρχή και με οίκτο, ή φόβο ( δεν είμαι σίγουρη) στην συνέχεια.

Για τις περισσότερες πρέπει να είμαι κάτι αξιοπερίεργο, κάτι σαν «το κορίτσι που μεταμορφώνεται σε γορίλα» στα περιπλανώμενα τσίρκο του 1960.

mg cup anavasi ritsonas 012Λαμπρή εξαίρεση αποτέλεσαν τα κορίτσια του www.motorwomen.gr που με αγκάλιασαν και φωτογραφήθηκαν μαζί μου δίνοντας μου ιδιαίτερη χαρά στον τερματισμό. Δεν πρόλαβα κορίτσια να σας το πω -αλλά σας ευχαριστώ για την όαση χαράς που μου προσφέρατε.

Απλά ήμουν λίγο ζαλισμένη από την συμπεριφορά που περιγράφω και δεν πρόλαβα να σας μιλήσω.. Άλλη φορά!!

Και για το τέλος άφησα την αντίδραση των δημοσιογράφων.

Μπορεί για κάποια δέκατα να μην βγήκα πρώτη, αλλά ο τρόπος αντιμετώπισης που μου επιφυλάξατε με εξέπληξε. Σαν να μην έγινε τίποτα, σαν να μην έκανα με την αξία μου τον δεύτερο χρόνο λες και μου χάρισαν το αποτέλεσμα.Έτσι στην τηλεοπτική συνέντευξη που μου πήραν στο τέλος της προσπάθειας μου, το μόνο που με ρώτησαν ήταν αν με έχουν πειράξει ποτέ όταν οδηγώ στο δρόμο λέγοντας μου να πάω να πλύνω πιάτα!

Ε, ναι μου το λένε κάθε μέρα αλλά σήμερα περίμενα κάποιος να με ρωτήσει για την οδήγηση στην Ριτσώνα, για το MG, ή για τους αντιπάλους μου- και όχι για τα καταραμένα τα πιάτα τα οποία ναι, τα πλένω!(…καλά που έχω πλυντήριο πιάτων!!!).

mg cup anavasi ritsonas 011Δεν θέλω ιδιαίτερη, ή ευνοϊκή αντιμετώπιση για ότι κάνω, αντίθετα επιθυμώ με όλη μου την ψυχή να με κρίνουν με αντικειμενικότητα.

Όπως δεν κρύβομαι (και ποτέ δεν κρυβόμουνα) πίσω από ειδικά πρωταθλήματα για γυναίκες (λες και οι γυναίκες είμαστε άτομα με ειδικές ανάγκες) αλλά ανταγωνίζομαι τους άντρες στον πραγματικό κόσμο και διακρίνομαι με την αξία μου, επιθυμώ να έχω και μια ισότιμη αντιμετώπιση (το ίδιο φαντάζομαι ότι επιθυμούν και οι άντρες οδηγοί).

Όχι καλύτερη, αλλά ισότιμη.

Μέσα από συναισθήματα που προκαλούν κλαψίγελο, αφιερώνω το αποτέλεσμα της προσπάθειας μου της Κυριακής σε όλους τους παραπάνω που ανέφερα. Όσοι χάρηκαν (οι περισσότεροι- αν όχι όλοι- οι συναθλητές μου) τους ευχαριστώ από την καρδιά μου για την αγάπη τους και τους εκφράζω την εκτίμηση μου.mg cup anavasi ritsonas 0134

Οι υπόλοιποι μπορείτε να ξανασκεφτείτε την συμπεριφορά σας καθώς σας αφιερώνω τους χρόνους μου για να τους σκεφτείτε την επόμενη που θα αποφασίσετε να γιουχάρετε έναν οδηγό επειδή δεν είναι άντρας…

Για την ιστορία, ακολουθεί ένας πίνακας με τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ενιαίου MG.

Θα ήθελα να περιγράψω και τον αγώνα όπως συνηθίζω σε αυτό το site εδώ και έξι μήνες, αλλά δεν προλαβαίνω γιατί έχω σφουγγάρισμα, σιδερό και να κάνω μπεσαμέλ για μουσακά … Ίσως του χρόνου πάλι-αλλά μάλλον όχι!

Δείτε επίσης

    1. MG Cup 2005 (Part1) : #Set Time Machine to Year 2005!

    2. MG Cup 2005 (Part2) :MG Cup Σέρρες 23-24 ΜΑΙΟΥ 2005 #Set Time Machine to Year 2005 !

    3. MG Cup 2005 (Part3) :MG Cup Μέγαρα 23 ΙΟΥΛΙΟΥ

    4. MG Cup 2005 (Part4) :MG Cup Μέγαρα 17 – 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

    5. MG Cup 2005 (Part5) :MG Cup Μέγαρα 23-24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

    6. MG Cup 2005 (Part6) :MG Cup Σέρρες 5-6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

    7. MG Cup 2005 (Part7) :MG Cup Ανάβαση Ριτσώνας 3-4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

IsminiΥΓ. Αν έχετε κάποια σχόλια, η δημιουργικές αντιρρήσεις σε αυτά που γράφω, θα χαρώ να δω το μήνυμα σας..

MG Cup 2005 (Part5) :MG Cup Μέγαρα 23-24 Οκτωβρίου

mg_cup_megara_18_97_05_0

Αυτό το διήμερο μου προσέφερε ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μια είναι η αγωνιστική πλευρά- η οποία όπως είναι αναμενόμενο είναι ευχάριστη ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα- και από την άλλη είναι η ανθρώπινη πλευρά- που οφείλω να ομολογήσω ότι μου άφησε μια πικρή γεύση στο στόμα λόγω του τρομακτικού ατυχήματος που είχε o συναθλητής μου Γιάννης Ντόλας- ο οποίος ευτυχώς δεν έπαθε τίποτε.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Σάββατο 22-Οκτωβρίου (Δοκιμαστικά)

mg cup megara 24 Oct 05_01Όλη μέρα παλεύαμε να βρούμε την σωστή ρύθμιση για το MG μας – και όταν νομίσαμε ότι την βρήκαμε, μια ακατάλληλη βενζίνη έκανε τον κινητήρα να μην μπορεί να ανεβάσει πάνω από 5,500 στροφές (κάτι μου θυμίζει…). Έτσι η ένατη θέση στα πρώτα δοκιμαστικά ήταν παραπάνω από ικανοποιητική.

Αλλάξαμε βενζίνη όμως το πρόβλημα παρέμεινε, αφού είχε δημιουργηθεί πρόβλημα στον εγκέφαλο του κινητήρα και έτσι και στα δεύτερα δοκιμαστικά δεν πέτυχα τίποτε καλύτερο από την ένατη θέση.

Αυτό δεν με στεναχωρεί ιδιαίτερα γιατί ξεκινώντας από την ένατη θέση έχεις οπωσδήποτε λιγότερο άγχος και μπορείς να συγκεντρωθείς σε αυτά που συμβαίνουν μπροστά και όχι σε αυτά που συμβαίνουν πίσω.

Βλέπετε… έχεις περισσότερα να κερδίσεις παρά να χάσεις!

Κυριακή 23 Οκτωβρίου

Με πολύ καλή διάθεση και ελάχιστο άγχος βρέθηκα στην γραμμή της εκκίνησης την Κυριακή στις 10.00 για τον πρώτο αγώνα. Ο κινητήρας μου δεν λειτουργούσε σωστά αφού το πρόβλημα στην ηλεκτρονική παρέμενε, αλλά η ομάδα από το προηγούμενο απόγευμα είχε ξαναστήσει το αυτοκίνητο από την αρχή και από ότι φάνηκε στο warm-up, αυτό βοήθησε στους χρόνους.

Πρώτος Αγώνας

Μετά την εκκίνηση βρέθηκα σε ένα τρενάκι που για τους πρώτους δύο γύρους με έκανε να κινούμαι ιδιαίτερα αργά. Με την άκρη του ματιού μου είδα τον Β.Ζάχο να απομακρύνεται και τον «Αμερικάνο» να είναι εκτός πίστας μετά από επαφή.

Αφού πέρασα δυο αυτοκίνητα που ήταν μπροστά μου και μετά την μέση του αγώνα, βρέθηκα πίσω από τον Ξηνταβελονη και άρχισα να τον πιέζω.

Λίγο πιο μπροστά μας ο Γκοντζος βρέθηκε εκτός πίστας στις «φυστικές» μετά από επαφή με τον Ν. Σταγόπουλο, ο οποίος κρατούσε την δεύτερη θέση και την γραμμή του, με όλες του τις δυνάμεις.

Πιέζοντας τον Ξηνταβελονη τρεις γύρους πριν το τέλος είχαμε κολλήσει και οι δύο πίσω από τον Νίκο που εκείνη την στιγμή γυρνούσε λίγο πιο αργά.

Ένα γύρο αργότερα μπροστά από τα πιτς προσπάθησα να προσπεράσω και τους δύο μαζί από την εσωτερική, αλλά δεν μου βγήκε!

Βρεθηκα σχεδόν δεύτερη, αλλα μια επαφή με τον Νίκο με έστειλε για λίγο στα χώματα και χάνοντας την φόρα μου ξαναβρέθηκα στην τέταρτη θέση. Έτσι είναι αυτά…μερικές φορές σο βγαίνουν-τις περισσότερες όμως όχι!!

Είχα άλλους δύο γύρους να ξαναπροσπαθήσω και ένοιωθα υπέροχα, όταν με την άκρη του ματιού μου είδα τον Γιάννη Ντόλλα να χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου και να καρφώνεται στη γραμματεία με τρομερά μεγαλή ταχύτητα. Οι κριτές φυσικά έβγαλαν αμέσως κόκκινη σημαία και ο αγώνας διακόπηκε.

Ήμουν στην τέταρτη θέση μετά από ένα πολύ έντονο αγώνα-στον οποίο ήξερα ότι μπορεί να μην ανέβηκα στο βάθρο, αλλά είχα οδηγήσει στο 100% και θα ήμουν ευτυχισμένη, αν δεν έβλεπα το κατεστραμμένο αυτοκίνητο του Ντόλλα.

Ο Γιάννης είναι ευτυχώς καλά, αλλά το γεγονός ότι δημιουργήθηκε ένα τέτοιο ατύχημα για μια θέση στη κατάταξη με τρόμαξε.

Ιδανικά όλοι πρέπει προσέχουμε και να προστατεύουμε τους συναθλητές μας αλλά και τον κόσμο που μας παρακολουθεί.  Δυστυχώς όμως τα πράγματα- από ότι άκουσα, δεν εξελίχθηκαν έτσι ακριβώς..

Δεύτερος Αγώνας

Βρήκαμε επιτέλους τι έφταιγε στον κινητήρα και βρέθηκα στην γραμμή της εκκίνησης με το βάρος των προσδοκιών της ομάδας και του εαυτού μου. Επιπλέον το περιστατικό με τον Ντόλλα με είχε σοκάρει και βλέποντας το αυτοκίνητο του Γιάννη να έχει μεταμορφωθεί σε μια άμορφη μάζα, ήμουν πλέον αρκετά αγχωμένη.

Ξεκίνησα από την ένατη θέση και πετάχτηκα όσο πιο γρήγορα μπορούσα στην έκτη. Όμως πριν συμπληρωθεί ο γύρος ο αγώνας διακόπηκε και ξαναδόθηκε δεύτερη εκκίνηση.

Στην δεύτερη εκκίνηση μετά από μια πολύ όμορφη μάχη με τον Κώστα Κωνσταντίνου βρέθηκα στη έκτη θέση πάλι και κράτησα-όχι εύκολα- αυτή την θέση μέχρι τον τερματισμό.

Η οδήγηση μου ήταν νευρική, τα λάθη αρκετά και έτσι δεν μπόρεσα να κάνω κάτι καλύτερο από την έκτη θέση παρόλο που ο κινητήρας επιτέλους δούλευε και ψηλά.

Με ανάμικτα συναισθήματα λοιπόν, άφησα την πίστα την Κυριακή.

Πάντως η οργάνωση ήταν άψογη και είχε πάλι πολύ κόσμο.

Φίλοι που βρεθήκατε στον αγώνα μας στα Μέγαρα, σας ευχαριστούμε από την καρδιά μας!!

Στην κατάταξη του πρωταθληματος, μετά από τον αγώνα αυτό, βρέθηκα στην 5η θέση- όμως η βαθμολογική μου απόσταση από τον τρίτο και τέταρτο, με κάνουν να ελπίζω ότι θα βελτιώσω την θέση μου στο πρωτάθλημα στις Σέρρες την ερχόμενη εβδομάδα. Υπομονή!!!

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τις εταιρείες Γ. Τζώρτζης Α.Ε και Aventurine Α.Ε. για την χορηγία στην ομάδα μας και την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο πρόσωπό μου.

Απόφαση του ΣΟΑΑ για τα συμβάντα

Λιγές ημέρες μετά τον αγώνα εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση από τον ΣΟΑΑ:

“Συνεδρίαση της 26/10/05

Η Πειθαρχική Επιτροπή αποτελούμενη από τους Φ. Αντωνιάδη, Ν. Νασιόπουλο, Α. Σακελλαρίου, Ν. Παπασταθόπουλο, Α. Κατζούρη συγκροτήθηκε σε σώμα και εξέλεξε παμψηφεί το Φ. Αντωνιάδη στη θέση του Προέδρου.

Στη Συνεδρίαση παρίσταται και ο Γενικός Γραμματέας του Σ.Ο.Α.Α Α. Ιγγλέσης, άνευ δικαιώματος ψήφου.

Μετά την εξέταση μαρτύρων σύμφωνα και με το παραπεμπτικό της 25/10/05 η Πειθαρχική επιτροπή αποφάσισε ως εξής:

1. Κρίνει αθώο το Ν. Σταγόπουλο για τις τεχνικές παρατυπίες.
2. Eπιβάλλει άμεση παρακράτηση του πριμ του αγώνα καθώς και πρόστιμο 1000 ευρώ με αναστολή μέχρι 30/6/06 στους Ευ. Ξηνταβελώνη και Κ. Κωνσταντίνου.
3. Επιβάλλει ποινή προστίμου 1000 ευρώ στο Δ. Σπέγγο και προσωρινής διαγραφής 6 μηνών με αναστολή μέχρι 30/6/06.
4. Επιβάλλει την ποινή της επίπληξης στον Ευάγγελο Ανδρεάδη λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς στον χώρο των pits.”

 

 

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση

Ισμήνη Φαμπιάτου

(Όπως είχε γραφτεί το 2005 στο www.fabiatou.com)

 

Την επόμενη εβδομάδα:

MG Cup Σέρρες 5 – 6 Νοεμβρίου 2005 (Part6)

 

Δείτε επίσης

  1. MG Cup 2005 (Part1) : #Set Time Machine to Year 2005!

  2. MG Cup 2005 (Part2) :MG Cup Σέρρες 23-24 ΜΑΙΟΥ 2005 #Set Time Machine to Year 2005 !

  3. MG Cup 2005 (Part3) :MG Cup Μέγαρα 23 ΙΟΥΛΙΟΥ

  4. MG Cup 2005 (Part4) :MG Cup Μέγαρα 17 – 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

  5. MG Cup 2005 (Part5) :MG Cup Μέγαρα 23-24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

  6. MG Cup 2005 (Part6) :MG Cup Σέρρες 5-6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

  7. MG Cup 2005 (Part7) :MG Cup Ανάβαση Ριτσώνας 3-4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

110 χρόνια από τη γέννηση του Carlo Abarth – Ιστορία

abarth-110years (3)

abarth-110years (3)Γεννημένος στην Αυστρία στα τέλη του 1908, ο Karl Abarth συνέδεσε άρρηκτα τη ζωή του με το χώρο του αυτοκινήτου και την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλάζοντας εκτός από την υπηκοότητα του και το όνομα του από Karl σε Carlo.

Από παιδί ανέπτυξε μια ιδιαίτερη αγάπη για τη μηχανολογία, ενώ ως έφηβος ξεκίνησε την καριέρα του σχεδιάζοντας μοτοσυκλέτες και ποδήλατα. Σε ηλικία μόλις 20 ετών είχε την πρώτη του αγωνιστική εμπειρία με μηχανές, ενώ ξεκίνησε και τις βελτιώσεις, μια ασχολία που θα εξέλισσε μερικά χρόνια αργότερα σε ένα εντελώς νέο επίπεδο στο χώρο του αυτοκινήτου.

Μετά από σημαντικές επιτυχίες, αλλά και δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα, ο Carlo εγκατέλειψε του αγώνες το 1949 και ίδρυσε στη Μπολόνια την Abarth & C. Σκοπός της εταιρείας ήταν η δημιουργία αυτοκινήτων και εξαρτημάτων για αγώνες, καθώς και η βελτίωση σπορ και αγωνιστικών αυτοκινήτων.

abarth-110years (4)Ήδη από την ίδια χρονιά, η εταιρία του Carlo Abarth, δημιουργεί ένα πακέτο αναβάθμισης για το Fiat 500 (Topolino) και ξεκινά η σχέση του με την εταιρεία που συνέδεσε άρρηκτα το όνομα της με τις δημιουργίες του. Το κοινό αγκαλιάζει την προσπάθεια του Abarth και τα εξαρτήματα της εταιρείας του -ειδικά τα συστήματα εξαγωγής- γίνονται ανάρπαστα.

Ακόμα και εταιρείες που είχαν ήδη ένα κορυφαίο επίπεδο εξαρτημάτων, όπως η Alfa Romeo και η Maserati, συνεργάζονται με τον Abarth για την προμήθεια συστημάτων εξαγωγής.

Παράλληλα με την εμπορική επιτυχία, η Abarth, κατακτά όλο και περισσότερες επιτυχίες στους αγώνες, που αποτελούσαν πάντα το πάθος του ιδρυτή της. abarth-110years (2)Με βασισμένα συχνά σε μοντέλα της Fiat αγωνιστικά, ο Carlo Abarth κέρδιζε όλο και περισσότερες διακρίσεις, αλλά και δημοτικότητα, παρά τον αυστηρό του χαρακτήρα που δεν συγχωρούσε λάθη από τους συνεργάτες του.

Η έλευση του Fiat 500 το 1957 έδωσε την ευκαιρία στον Carlo Abarth να δημιουργήσει ένα πραγματικά προσιτό σπορ αυτοκίνητο, αλλά και παράλληλα ένα ιδανικό αγωνιστικό για νέους οδηγούς. Η μηχανολογική ιδιοφυία του Abarth εστίασε σε μια σειρά αλλαγών, αλλάζοντας τον χαρακτήρα του μικρού Fiat, χαρίζοντας του αναβαθμισμένες επιδόσεις και οδηγικό ταπεραμέντο.

abarth-110years (5)Έχοντας στενή συνεργασία για σειρά ετών, το 1971 η Fiat απόκτησε τον έλεγχο της Abarth. Σεβόμενη την ιστορία του ιδρυτή της, συνέχισε να δημιουργεί αυτοκίνητα που εντυπωσίαζαν με το στιλ και τις επιδόσεις τους. Παράλληλα με συνεπή εμπλοκή, κυρίως στους αγώνες ράλι, η Abarth συνέχισε να απολαμβάνει όλο και μεγαλύτερη αναγνώριση. Μοντέλα όπως το Fiat 124 Abarth Rally, αλλά και το θρυλικό 131 Rally κυριάρχησαν με την παρουσία τους, τόσο σε επίπεδο αποτελεσμάτων, όσο και θεάματος. Την παράδοση συνέχισαν στη νέα χιλιετία το Grande Punto S2000, ενώ σήμερα το Abarth 124 Rally, μόλις στη 2η αγωνιστική του σαιζόν, κατάκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα R-GT.

Ένας ισχυρός χαρακτήρας, με πάθος για την τελειότητα, μηδενική ανοχή στα λάθη και αστείρευτη αγάπη για το αυτοκίνητο και τους αγώνες, ο Carlo Abarth σημάδεψε με την παρουσία του το χώρο του αυτοκινήτου, αλλά και την ιστορία της Fiat. Τα αυτοκίνητα με το «Σκορπιό» εξακολουθούν διαχρονικά να ξεχωρίζουν για το μοναδικό τους χαρακτήρα και τις υψηλές επιδόσεις. Σύγχρονα μοντέλα όπως η σειρά Abarth 595 και το Abarth 124 Spider συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, 110 χρόνια μετά τη γέννηση του ιδρυτή της μάρκας, τη μακρά παράδοση του Σκορπιού.

Οι σταθμοί στη ζωή του Carlo Abarth

1908: O Karl Abarth γεννιέται στη Βιέννη.

1928: Ο Abarth συμμετέχει στον πρώτο αγώνα του με μηχανή. Την ίδια χρονιά κατακτά και την πρώτη του νίκη.

1930: Μετά από ένα σοβαρό ατύχημα ο Abarth αποχωρεί προσωρινά από τους αγώνες για δύο χρόνια.

1939: Ο Karl Abarth μεταναστεύει στην Ιταλία. Αλλάζει την υπηκοότητα του σε Ιταλική και το όνομα του σε Carlo.

1946: O Abarth προσεγγίζει τον Ferdinand Porsche και μπαίνει στο χώρο του αυτοκινήτου.

1949: Ιδρύεται η Abarth & C. και ξεκινά η κατασκευή κιτ βελτιώσεων.

1950: Παρουσιάζεται το εμβληματικό Abarth 204A

1955: O Carlo Abarth αποφασίζει να μετατρέψει το Fiat 600 σε ένα προσιτό αγωνιστικό αυτοκίνητο και δημιουργεί το 750GT, ένα μοντέλο που κέρδισε σειρά διακρίσεων και ανέβασε στα ύψη τη φήμη της εταιρείας.

1957: Η παρουσίαση του Fiat 500 δίνει την ευκαιρία στον Abarth να βρει την ιδανική βάση για τη δημιουργία μιας σειράς αγωνιστικών και σπορ εκδόσεων με εξαιρετικές επιδόσεις και χαμηλό κόστος.

1965: Ο Abarth σε ηλικία 57 ετών σπάει στην πίστα της Monza το ρεκόρ επιτάχυνσης (στο 1/4 του μιλίου και στα 500 μέτρα).

1971: Η Fiat αποκτά τον έλεγχο της Abarth

1976: Μετά από μια επιτυχημένη πορεία (1974-1976) τo Abarth 124 Rally δίνει τη θέση του στο 131 Rally, το οποίο μέχρι το τέλος της καριέρας του θα έχει κατακτήσει 3 παγκόσμιους τίτλους κατασκευαστών, 1 παγκόσμιο τίτλο οδηγών και μία φορά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

abarth-110years (1)1979: Ο Carlo Abarth αφήνει την τελευταία του πνοή, η φιλοσοφία του όμως μένει ζωντανή μέσα από τα μοντέλα της Abarth που παράγονται μέχρι σήμερα.

Έχοντας συνδέσει το όνομα του με τους αγώνες και την εξέλιξη αυτοκινήτων για όσους αγαπούν την οδήγηση και τις επιδόσεις, ο Carlo Abarth κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα σχολή στο χώρο του αυτοκινήτου, η οποία παραμένει ζωντανή μέχρι και σήμερα. Το σήμα με το ζώδιο του Abarth, το Σκορπιό, αποτελεί σημείο αναφοράς του πάθους για ταχύτητα και οδηγική απόλαυση.

Η Tatiana Calderón στο τιμόνι της F1 Alfa Romeo Sauber C37

181028_Sauber_Mexico_06

181028_Sauber_Mexico_03Η Alfa Romeo Sauber F1 Team βρίσκεται στην ευχάριστη θέση ν’ ανακοινώσει ότι η δοκιμαστής Tatiana Calderón ολοκλήρωσε με επιτυχία μια προωθητική ενέργεια οδηγώντας για 23 γύρους την Sauber C37 στο Αυτοκινητοδρόμιο.

Η Κολομβιανή οδηγός βρέθηκε πίσω από το τιμόνι ενός μονοθεσίου Formula 1 για πρώτη φορά στην καριέρα της σήμερα. Σύντομα προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις οδήγησης στο υψηλότερο επίπεδο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Έδειξε την ικανότητα συγκέντρωσης και τα προσόντα της στην ομάδα εντυπωσιάζοντας με την επαγγελματικότητά της και την αφοσίωσή της.

Tatiana Calderón, οδηγός δοκιμών Alfa Romeo Sauber F1 Team:

“Ήταν μια απίστευτη εμπειρία η οδήγηση της Sauber C37 σήμερα. Η δύναμη, τα φρένα και η πρόσφυση αυτού του μονοθεσίου είναι απίστευτα. Ένιωθα πολύ άνετα στην πίστα. Μετά από μερικούς γύρους συνηθίζεις στην ταχύτητα, το διασκέδασα πολύ. Θέλω να ευχαριστήσω την Alfa Romeo Sauber F1 Team, και τις Excuderia Telmex,Telcel, Infinitum και Claro που μου έδωσαν την ευκαιρία και με εμπιστεύτηκαν για να κάνω αυτή τη δουλειά. Είναι μια μέρα που θα την θυμάμαι για πάντα.”

Xevi Pujolar, επικεφαλής μηχανικός στην πίστα:

“Η Tatiana οδήγησε για πρώτη φορά σήμερα μονοθέσιο Formula 1 και έκανε εξαιρετική δουλειά. Είμαστε χαρούμενοι βλέποντάς την να αποδίδει τόσο καλά. Ακόμη μια φορά εντυπωσιαστήκαμε από την αφοσίωσή της και την ηθική της. Είναι σημαντικό για το άθλημα, ανυπομονούμε να δούμε την Tatiana να προοδεύει.”

Πηγή: AlfaRomeo

Toni Bou και ο 12ος τίτλος του

Trial 2018: Round Seven

Trial 2018: Round Seven - Silsden, UKΟ άσος της Repsol Honda Team ‘σφράγισε’ τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος TrialGP για το 2018, χωρίς ακόμα να έχει ολοκληρωθεί η σεζόν. Έχοντας σημειώσει νίκη στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Toni Bou ανεβάζει το συνολικό αριθμό συνεχόμενων τίτλων στους δώδεκα στο TrialGP, στον οποίο προστίθενται άλλοι δώδεκα στο X-Trial (indoor).

Οι είκοσι τέσσερις ‘back-to-back’ τίτλοι σηματοδοτούν το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία της μοτοσυκλέτας.

Ο Toni Bou τεχνικά δεν χρειαζόταν τη νίκη στο Silsden για να ανακηρυχτεί πρωταθλητής, ωστόσο ο αναβάτης της Repsol Honda Team επιστράτευσε όλη του την ενέργεια για να κατακτήσει τον παγκόσμιο τίτλο με στυλ.

Έτσι συγκεντρώνει τώρα δώδεκα συνεχόμενους τίτλους στο υπαίθριο πρωτάθλημα (Trial) και άλλους δώδεκα στο εσωτερικό (Χ-Trial). Ο Bou πήρε άνετα τον έλεγχο του αγώνα κατατροπώνοντας τον ανταγωνισμό στα τελευταία κομμάτια, και εξασφάλισε μαθηματικά την 1η θέση του πρωταθλήματος.

Ο team-mate του, Takahisa Fujinami πλησίασε για μία ακόμα φορά το βάθρο. Στο τέλος του πρώτου γύρου, ο Ιάπωνας αναβάτης ήταν δεύτερος. Οδηγώντας με περισσή  άνεση όλη την ημέρα, ο αναβάτης έκανε ένα  ακριβοπληρωμένο λάθος σε ένα κομμάτι στο οποίο άλλοι αγωνιζόμενοι είχαν μηδενιστεί, που σημαίνει ότι ο βετεράνος έχασε με ελάχιστη διαφορά μία θέση στο πόντιουμ.

Ο τίτλος του Toni δεν ήταν ο μόνος λόγος για να γιορτάζει η Repsol Honda Team. Η ομάδα κατέκτησε και τον τίτλο των κατασκευαστών με την Montesa, ο οποίος γιόρτασε τον  εικοστό παγκόσμιο τίτλο Trial.

Η επόμενη δοκιμασία για την Repsol Honda Team θα είναι ο τελευταίος γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος TrialGP, που θα πραγματοποιηθεί στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου στο Pietramurata της Ιταλίας.

Toni Bou

«Η σημερινή ήταν μία πολύ ξεχωριστή μέρα. Ξέραμε ότι αυτός ο αγώνας δεν θα ήταν εύκολος και ότι δεν έπρεπε να γίνουν λάθη. Με βαθμολόγησαν με ένα πολύ αυστηρό πεντάρι που με ανάγκασε να δώσω σκληρή μάχη για το υπόλοιπο της δοκιμασίας. Το τέλος  ήταν πολύ ζόρικο, επειδή με πέντε βαθμούς ακόμα θα μπορούσα να καταλήξω στην έκτη ή έβδομη θέση, αλλά απέφυγα τις κακοτοπιές και κατάφερα να νικήσω. Υπήρχαν πολλά νεύρα  και πολλή πίεση, αλλά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να κερδίζεις το παγκόσμιο πρωτάθλημα με μία νίκη. Είμαστε πολύ ευτυχείς επειδή ήταν μία εξαιρετικά δύσκολη χρονιά λόγω τραυματισμών. Τώρα ήρθε η ώρα να το απολαύσουμε όλοι μαζί, σαν ομάδα.»

Πηγή: Honda

Ένας ξεχωριστός προσκεκλημένος επισκέφθηκε την αγωνιστική ομάδα της Ford στο Le Mans

Jason Watt & his Ford GT1

Οι 24 ώρες του Le Mans, από τους πιο διάσημους αγώνες αντοχής σε όλο τον κόσμο, πραγματοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο 16-17 Ιουνίου. Με διάχυτη τη μυρωδιά καμένου λάστιχου και βενζίνης στην καλοκαιρινή ατμόσφαιρα, η ομάδα της Ford στο Le Mans υποδέχτηκε έναν πολύ ξεχωριστό επισκέπτη από τη Δανία.

Ο πρώην επαγγελματίας οδηγός αγώνων, Jason Watt, οδήγησε το ολοκαίνουργιο, προσωπικό του Ford GT από τη Δανία στο Le Mans, στη Γαλλία, για να συναντήσει την ομάδα της Ford και πρώην συναδέλφους του το Σαββατοκύριακο του αγώνα.

Ποιος είναι ο Jason Watt;

Ο Jason Watt είναι πρώην επαγγελματίας οδηγός αγώνων από τη Δανία. Σε ατύχημα που είχε το 1999, ο Jason έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του, με αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος από το στέρνο και κάτω. Ο Jason ποτέ δεν εγκατέλειψε το όνειρό του να ξανατρέξει – και το 2000 επέστρεψε στους αγώνες με ειδικά τροποποιημένα οχήματα σε όλη την Ευρώπη μέχρι το 2012.

Η Ford ανέκαθεν είχε ένα ξεχωριστό κομμάτι στην καρδιά του Jason Watt λόγω της αγάπης που έτρεφε για τα αυτοκίνητα. Έχοντας μεγαλώσει σε ένα Ford, εύλογο ήταν, το πρώτο του αυτοκίνητο να είναι Ford Transit, για να μπορεί να μεταφέρει το go-kart του. Το go-kart έγινε Formula Ford και αργότερα Formula 3000, και πριν ο Jason το καταλάβει καλά-καλά, βρέθηκε στο τιμόνι ενός 2005 Ford GT.

Συμμετέχοντας σε πολλούς φιλανθρωπικούς αγώνες με το 2005 Ford GT, ένα ακόμα από τα μεγάλα όνειρα του Jason Watts έγινε πραγματικότητα, καθώς ήταν από τους πρώτους υποψήφιους που το αίτημά του έγινε δεκτό για την αγορά του νέου Ford GT – και στη συνέχεια, ήταν ο πρώτος στην Ευρώπη που απέκτησε το νέο 2018 Ford GT. Με υπερηφάνεια παρουσιάζει το Ford GT του, ως το ταχύτερο αυτοκίνητο που παρκάρει σε θέση στάθμευσης για άτομα με ειδικές ανάγκες.

«Τα μεγάλα όνειρα σε πηγαίνουν στο σημείο που θέλεις. Όπου κι αν βρίσκεται αυτό. Με τον έναν τρόπο ή τον άλλον,» δήλωσε ο Jason Watt.


Η επίσκεψη στο
Le Mans

Εν όψει του φετινού Le Mans, ο Jason Watt άδραξε την ευκαιρία να κάνει μία βόλτα με το Ford GT του στην Ευρώπη. Τελικός προορισμός ήταν το Le Mans και φτάνοντας με το αναπηρικό του αμαξίδιο στην οροφή, προκάλεσε αίσθηση σε οπαδούς όλων των ηλικιών.

«Ήταν θαυμάσιο που είδα πρώην συναδέλφους στα pit της Ford στο Le Mans. Είναι πράγματι ένα μοναδικό γεγονός – είναι σύμβολο ονείρων» δήλωσε ο Jason Watt. «Η αντίδραση του κόσμου βλέποντάς με να οδηγώ το Ford GT με το αναπηρικό αμαξίδιο στην οροφή ήταν συγκλονιστική. Οι άνθρωποι στο Le Mans είναι φιλικοί και όλοι θέλουν να έρθουν κοντά και να πιάσουν συζήτηση, όταν συνειδητοποιούν ότι αυτός που οδηγεί το Ford GT είναι παράλυτος.»

Πηγή:  Ford

Go back to 1977 με Nico Hülkenberg και Alain Prost

Nico Hülkenberg Alain Prost 01

Δείτε τον Nico Hülkenberg να ταξιδεύει στο παρελθόν και να οδηγεί το πρώτο μονοθέσιο της Renault την RS01 με κινητήρα Turbo…

Πηγή: Renault

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΚΛΑΨΕ (σχεδόν) ΚΑΝΕΙΣ.

IMG_6388

Ayrton SennaΠρωτομαγιά 1994, οι φίλοι της Formula 1, βλέπουν σοκαρισμένοι τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, Ayrton Senna, να χάνει τον έλεγχο του μονοθέσιου της Williams Renault, που οδηγούσε στην στροφή Ταμπουρέλο στην Ίμολα και να συγκρούεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον τοίχο, όπου και σκοτώθηκε ακαριαία!

Δεν ήταν ένας τυχαίος οδηγός, αλλά ο τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής! Δεν ξεχάστηκε ποτέ… Έγινε θρύλος! Ανυπόστατες θεωρίες συνωμοσίας αναπτύχθηκαν από τους οπαδούς του, χωρίς ωστόσο καμία να αποδειχθεί στο τέλος.

Κάθε Πρωτομαγιά όμως, ο χώρος του αυτοκινήτου τον θυμάται, με συγκινητικά αφιερώματα! Επειδή ήταν ο σταρ και είχε την αίγλη την Formula 1! Τον Ayrton πάντα θα τον θυμόμαστε…και πολύ σωστά!

Αλλά υπήρξαν και αλλά θύματα, στην Formula 1 αλλά και στο Group B, για τους οποίους “δεν έκλαψε κανείς”! Μοιάζει σαν να μην τους τους θυμάται κανείς! Ο θάνατος τους ήταν αγωνιστικό συμβάν και επειδή δεν είχαν την αίγλη ενός πολυπρωταθλητή της Formula 1, πέρασε στα ψηλά!

Αυτό είναι ένα αφιέρωμα σε αυτούς τους οδηγούς, οι οποίοι έφυγαν σε αγωνιστικά ατυχήματα, όπου χωρίς φυσικά να μειώνεται η αξία του Ayrton Senna, έχω την ανάγκη να τιμήσω αυτούς που ναι μεν ήταν ικανότατοι, αλλά δεν είχαν την λάμψη του!

Ας τιμήσουμε λοιπόν αυτούς που σκοτώθηκαν σε αγωνιστικά ατυχήματα, γιατί στον θάνατο είμαστε όλοι το ίδιο! Επειδή είναι μακροσκελής η λίστα έχω επιλέξει οδηγούς που έφυγαν σε ημερομηνίες κοντά στην Πρωτομαγιά δίνοντας τους λίγο από την λάμψη του Βραζιλιάνου Superstar!

Roland Ratzenberger

Roland RatzenbergerΤην ίδια χρονιά και στον ίδιο αγώνα, την προηγούμενη μέρα στα δοκιμαστικά κατάταξης χάνει την ζωή του ο ταλαντούχος Αυστριακός οδηγός Roland Ratzenberger σε ηλικία 33 ετών!

Ήταν 30 Απριλίου 1994 όταν αποκολλήθηκε η μπροστινή αεροδυναμική πτέρυγα του μονοθέσιου της Simtek που οδηγούσε και καρφώθηκε με 314 χλμ την ώρα σε τοίχο στην στροφή Jilles Villeneuve, εξέπνευσε στο γενικό νοσοκομείο της Μπολόνια!

Ποιος ήταν όμως ο Roland Ratzenberger?

Ο Αυστριακός οδηγός παρά την ηλικία του, είχε εκκινήσει μόλις 3 φορές με μονοθέσιο της Formula1, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήταν ικανός, αντιθέτως είχε επιδείξει μια εντυπωσιακή πορεία στους αγώνες αυτοκινήτων!

Αρχίζοντας το 1985 από την Formula Ford, στην οποία φάνηκαν οι οδηγικές του ικανότητες και έγινε το εφαλτήριο ώστε να βρεθεί στην Βρετανική Formula 3 την επόμενη χρονιά και στην συνέχεια το 1987 με BMW M3 και την ομάδα της Schnitzer, συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού, όπου τερμάτισε δεύτερος και το 1989 βρέθηκε στην Βρετανική Formula 3000, όπου τερμάτισε τρίτος.

Από το 1990 μέχρι το 1993 πήρε μέρος στον αγώνα αντοχής του Le Mans με Porsche 962 και την ομάδα της SARD τις πρώτες χρονιές και την τελευταία με την Toyota 93 C-V, όπου κατέκτησε την πέμπτη θέση! Στην συνέχεια ήρθε η Formula 1 και το τραγικό τέλος του! Αυτός ήταν ο Roland Ratzenberger! Στην μνήμη του!

Η Formula 1 είναι ο βασιλιάς του μηχανοκίνητου αθλητισμού! Όλο το σύστημα και οι χορηγοί γυρίζουν γύρω της εξαιτίας της μεγάλης προβολής, αλλά υπάρχει άλλο ένα είδος αγώνων! Ίσως πιο θεαματικοί! Μιλάω για τους  ικανότατους οδηγούς των  αγώνες ράλι. Συνεχίζω το αφιέρωμα σε δυο οδηγούς, οι οποίοι συμπτωματικά σκοτώθηκαν την ίδια ημερομηνία με διαφορά ενός έτους, με την ίδια ομάδα!

Attilio Bettega

Συγκεκριμένα στις 2/5/1985 ο πολυνίκης οδηγός ράλι με Fiat και Lancia, Attilio Bettega σκοτώθηκε σε ηλικία 32 ετών στο ράλι της Κορσικής, χάνοντας τον έλεγχο της Lancia 037 που οδηγούσε με αποτέλεσμα να προσκρούσει με το πλάι σε δέντρο, σκοτώθηκε ακαριαία ενώ ο συνοδηγός του ο Maurizio Perissinot τραυματίστηκε σοβαρά.

Ο Bettega άρχισε να τρέχει για το παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι αρχικά το 1980 οδηγώντας ένα Ritmo Abarth και το 1981 με 131 Abarth! Την επόμενη χρόνια βρέθηκε να οδηγεί για λογαριασμό της Lancia, στην οποία έμεινε μέχρι τον θάνατο του, είχαν προηγηθεί πολλοί μικροί αγώνες εκτός παγκόσμιου στους οποίους έτρεχε με Fiat, Autobianchi και Opel.

Henri Toivonen

Τον επόμενο χρόνο την ίδια μέρα, ξύπνησαν οι άσχημες μνήμες για την Lancia, αυτή την φορά στον αγώνα της Κορσικής, όταν ο Φιλανδός οδηγός της ομάδας Henri Toivonen, μόλις 29 χρονών και ένα από τα μεγαλύτερα οδηγικά ταλέντα της εποχής έχασε τον έλεγχο της S4 πέφτοντας σε γκρεμό με αποτέλεσμα να προκληθεί έκρηξη και τον ακαριαίο θάνατο του ίδιου και του συνομήλικου Ιταλοαμερικανού συνοδηγού του, Sergio Cresto!

Toivonen-Cresto-Lancia-Martini-RacingΓιος του πανευρωπαϊκού πρωταθλητή ράλι με Porsche, Pauli Toivonen, ο Henri έχοντας αποκτήσει το ταλέντο του πατέρα του άρχισε να τρέχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι από πολύ νεαρή ηλικία αρχίζοντας με Talbot το 1980 – 81 και ακολούθησε η Opel το 1982 – 83 και στην συνέχεια αλλάζοντας είδος αγώνων, πέρασε στους αγώνες πίστας τρέχοντας με την Porsche 956 για αγώνες αντοχής, αυτή η συμμετοχή του έγινε η αιτία να επιστρέψει το 1984 με την ομάδα της Porsche στα ράλι, αλλά για το ευρωπαϊκό κύπελλο, την ίδια χρόνια υπογράφει με την Lancia όπου έμεινε μέχρι το τέλος του!

Το τέλος του χαρακτηρίστηκε και το τέλος της κατηγορίας Group B, τα αυτοκίνητα είχαν γίνει πολύ γρήγορα και συνέβαιναν πολλά επικίνδυνα ατυχήματα και μάλιστα πολλά θανατηφόρα ακόμα και για τους θεατές!

Ο θάνατος του Toivonen ήταν και ο θάνατος μιας ολόκληρης αγωνιστικής κατηγορίας!

Ο αγώνας των πρωταθλητών που διοργανώνεται κάθε χρόνο είναι αφιερωμένος στην μνήμη του! Ίσως ο Toivonen ήταν ο Ayrton Senna του WRC, χωρίς την αίγλη της Formula 1!

Ένα αφιέρωμα λοιπόν σε αυτούς τους τρεις εξαιρετικούς οδηγούς, οι οποίοι χάνονται στην λάμψη του αστέρα Senna, ως ετερόφωτοι αστέρες και αυτοί ας τους δανείσουμε λίγο από την λάμψη του για να μην τους ξεχνάμε!

Μην ξεχνάμε πως ο κάθε οδηγός αγώνων γνωρίζει τους κινδύνους που βρίσκεται η ζωή του! Την στιγμή του αγώνα είναι όλοι το ίδιο ευάλωτοι! Σε άλλες κατηγορίες πέφτει περισσότερο φως δημοσιότητας και σε άλλες λιγότερο!

Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στους τρεις παραπάνω οδηγούς, τιμώντας και την μνήμη του Ayrton, ο οποίος θα ήθελε να τιμούνται και οι 4 μαζί!

Νίκος Μιχαλόπουλος

Ismini Fabiatou: Α Racing Story

Here are some of the highlights from my Racing carrier (…hopefully so far 😉 )

 

Kart

1994 – Hellenic Kart Championship 100cc Super; Third Position in Championship (31 participants)


1993 – Hellenic Kart Championship 100cc : one first position and  7th in Championship (29 participants)
1992 – Athens Kart Championship : 1η in National & Super Categories in Championship (28 participants).

Formula 3

1999 – Formula 3, 4 races: 4th position in Championship (18 participants)

1997 – Formula 3, 7 Races : 1st Position, 2 pole-positions, 4th in Championship (19 participants)

1996 – Formula 3, 7 Races: 4th  position in Championship (18 participants).

 

1995 – Formula 3, 4 Races: 5th in Championship (14 participants).

Toyota Yaris and Peugeot Cup

Official Driver of Lion Hellas

2001 – Yaris Cup, 6 Races : 1st Women Driver, 4th Position in Championship (29 participants)

2000 – Yaris Cup, 6 races : 2 pole-positions , 2nd  in Drivers Championship, 1st in Women Championship & 5th in Championship (25 participants).

2005 Rover MG Cup, 12Races : Two Second Positions, 1 Third Position and  3rd in Championship (19 participants)

Sponsor:Tzortzis SA,  Aventurine SA

Historic rally Acropolis

2006 5th Historic Rally Acropolis  ,28th position, and  8th in Category H (198 Participants)

.Mercedes SLC 450. Sponsor: Aventurine SA

10 χρόνια – χωρίς τον Colin McRae!

Colin McRae_Ford_0111

Colin McRae_Ford_0121  10 χρόνια μετά τον θάνατo του Colin McRae, η Ford δεν ξεχνά και τιμά τη μνήμη του μεγάλου Rallyman, του Σκοτσέζου οδηγού που γεννήθηκε και πέρασε όλη του τη ζωή μέσα σε ένα αγωνιστικό μπάκετ και συνέδεσε το όνομά του με πολλές αγωνιστικές επιτυχίες του μπλε οβάλ. Όλη του τη ζωή ο  Colin McRae την πέρασε στο έπακρο, τις χαρές, τις λύπες, τη δόξα, την πίκρα, την κατάκτηση, τη καταξίωση, τις νίκες, τις ήττες. Όλα στο έπακρο, και πάντα με την ίδια γεύση στο στόμα από τη σκόνη, τον πάγο, το καμένο ελαστικό από τις ειδικές διαδρομές που πέρασε – όπως μόνο εκείνος ήξερε να περνά! Ότι και αν οδήγησε ξεπέρασε τα όρια του! Αυτό εκφράζεται άριστα μόττο του: ‘If in doubt, flat-out’.

Ο Colin ήταν ο αγαπημένος των θεατών αφού ήξερε πώς να ξεσηκώνει το πλήθος με τα απίστευτα περάσματά του. Από τα άλματα της Φινλανδίας, μέχρι τους νερόλακκους  της Αργεντινής και τις γρήγορες ειδικές διαδρομές της μακρινής Νέας Ζηλανδίας, ο Colin McRae δημιουργούσε φανατικούς θαυμαστές, και όλοι έχουν να διηγηθούν μια ιστορία για την οδήγηση του. Φτιαγμένος από πάστα μεγάλου οδηγικού ταλέντου αγαπήθηκε, όσο κανένας άλλος οδηγός σε αυτόν τον πλανήτη, για αυτό και η απώλειά του είναι τεράστια για το σπορ.Colin McRae_Ford_013

Στην Ελλάδα ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους φίλους του αθλήματος διότι και στα ελληνικά χώματα έβαλε τη δική του πινελιά. Ο ταχύς και ανυπότακτος Colin McRae είναι πολυνίκης στον πιο δύσκολο και σκληρό αγώνα του WRC, του φημισμένου σε όλο τον κόσμο, για τους κακοτράχαλους δρόμους του, το Ράλλυ Ακρόπολις. “Τo Ford Focus WRC ήταν φτιαγμένο για να αντέξει στη σκληρή δοκιμασία του Ράλι Ακρόπολις και έτσι μας έδινε τη δυνατότητα να οδηγήσουμε στις  σκληροτράχηλες ειδικές διαδρομές πολύ γρήγορα, γιατί Colin McRae_Ford_0123ξέραμε ότι δεν θα πάθαινε τίποτα! Για αυτό και είχαμε τόσο μεγάλη επιτυχία στο σκληρότερο ράλι του πρωταθλήματος.”  δήλωσε ο τότε συνοδηγός του Nicky Grist. Ο Colin McRae έχει κερδίσει τον ελληνικό αγώνα συνολικά 5 φορές, εκ των οποίων οι 3 είναι συνεχόμενες και ήταν με Ford Focus. To Ford Focus WRC είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον μεγάλο οδηγό, μιας και  με αυτό ο Colin γεύτηκε δύσκολες νίκες και πολλές χαρές. Mπορεί να μην κατάφερε να κερδίσει παγκόσμιο τίτλο με Ford, όμως άφησε στα βουνά και στις ειδικές διαδρομές όλου του κόσμου την τεράστια παρακαταθήκη του, όσο κανένας άλλος οδηγός της ομάδας και των ράλλυ.

 Σχεδόν σε κάθε αγώνα οι οργανωτές των ράλι αποτίουν φόρο τιμής – κάθε ένας με το δικό τους τρόπο.

Colin McRae_Ford_014Το φετινό 15ο Rallylegend – αγώνας που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο San Marino – έμεινε στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ως ημέρα μνήμης και τιμής για τον μεγάλο Σκοτσέζο οδηγό. Το τεράστιο πλήθος κόσμου, που παρακολούθησε τον φετινό αγώνα, δήλωσε έμπρακτα με τη φετινή  του παρουσία, τη μεγάλη αγάπη του προς τον Colin McRae. Παγκόσμιοι Πρωταθλητές αλλά και ενεργοί οδηγοί του WRC ήρθαν στο Σαν Μαρίνο, από όλες τις άκρες της Γης, για να αποτίνουν φόρο τιμής στον μεγάλο Σκοτσέζο οδηγό.

Στη Σουηδία, ήταν ακόμα εν ζωή όταν, οι οργανωτές του Σουηδικού Ράλι έδωσαν το όνομα του στο περίφημο «Colin McRae Crest». Ο λόγος ήταν γιατί σαν τον Σκοτσέζο δεν έχει ακόμα καταφέρει κανένας οδηγός να περάσει και να πηδήξει τόσο μακριά και ιδιόρρυθμα, από αυτό το σημείο της παγωμένης σουηδικής ειδικής διαδρομής. Στο Ράλι Ακρόπολις έχει καθιερωθεί ειδικό έπαθλο προς τιμήν του, το «Colin McRae Flat Out Trophy» και το κερδίζει ο οδηγός, που με την οδήγησή του, είναι πιο κοντά στο πνεύμα του μεγάλου Σκοτσέζου οδηγού. Όλα τα «Race of Champions», που οργανώνει κάθε χρόνο η Μισέλ Μουτόν, είναι πλέον αφιερωμένα και στη μνήμη του Colin McRae -εκτός του άλλου μεγάλου αδικοχαμένου οδηγού του Henry Toivonen. Στην πατρίδα του τη Σκωτία, διοργανώνουν έναν ολόκληρο αγώνα που φέρει το όνομα του το περίφημο πλέον «Colin McRae Rally» για να τιμήσουν τον συμπατριώτη τους.

Ένας θρύλος γεννιέται!

Colin McRae_Ford_011Η μεταγραφή του το 1999 στη Ford Motorsport ήταν σα να έσκασε βόμβα μεγατόνων στο χώρο του WRC. Ο Colin McRae δεν οδήγησε απλά το νεόκτιστο Ford Focus WRC, αλλά έκανε το αδύνατο δυνατό και κέρδισε στους πρώτους του κιόλας αγώνες –Κένυα και Πορτογαλία. Την περίοδο, που οδηγούσε για την αγωνιστική ομάδα της Ford κατόρθωσε το άπιαστο για εκείνη την εποχή, να είναι δηλαδή με 25 νίκες ο οδηγός με τα περισσότερα κερδισμένα ράλλυ, γράφοντας το όνομα του μεταξύ των μεγάλων πιλότων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ.

Ο McRae έφτασε το ίδιο το WRC σε τέτοιο ψηλό επίπεδο, που ούτε στα όνειρά του ο ικανότερος promoter, μπορούσε να φανταστεί ότι υπήρχε. Δεν ήταν μόνο οι επιδόσεις του και ο τρόπος που οδηγούσε, δεν ήταν μόνο η αγάπη του κόσμου, που γέμιζε τα βουνά για να τον θαυμάσει, δεν ήταν μόνο τα απίθανα περάσματά του, ήταν και ότι έβαλε τα ράλλυ σε όλα τα σπίτια αυτού του πλανήτη. Τα παιδιά εκείνης της εποχής λάτρεψαν τα ράλλυ και ταυτίστηκαν με τον Σκοτσέζο οδηγό και το  Ford Focus WRC, που οδηγούσε με τόσο απίθανο και μοναδικό τρόπο.

Τα παιδιά και οι έφηβοι όλου του πλανήτη έγιναν ένα με τον τεράστιο αυτόν οδηγό μέσω του ηλεκτρονικού παιχνιδιού Colin McRae Rally και όλα έτρεξαν, με το Ford Focus WRC του, στις ειδικές διαδρομές του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ μέσα από τις οθόνες του υπολογιστή τους.

Ο Colin McRae έγινε ένας παγκόσμιος ζωντανός θρύλος!

Πηγή: Ford

Save

Save

Save

EnglishΕλληνικά