Σελίδα 374 – Autoholix

Fiat Ducato Camper: 2,600 χλμ. στο όριο-Test Drive-Οδοιπορικό.

Ismini Fabiatou

14 Μαΐου, 2019

Fiat Ducato Camper: 2,600 χλμ. στο όριο-Test Drive-Οδοιπορικό.

Η απόφαση πάρθηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Η ιδέα προέκυψε επειδή ήταν αδύνατο να βρούμε δωμάτιο στα χωριά γύρω από τα χιονοδρομικά κέντρα της Βορείου Ελλάδας και έτσι έπεσε Η ΙΔΕΑ:«Γιατί δεν νοικιάζουμε από ένα αυτοκινούμενο Camper και να πάμε όπου θέλουμε»?, είπε κάποιος από την παρέα.

Ακούγεται σαν μια τρελή ιδέα, αλλά βλέπετε στην συγκεκριμένη παρέα τίποτα δεν είναι αρκετά τρελό(ή, και να είναι, κανείς δεν πρόκειται να το παραδεχτεί!). Πτυχιούχοι τρελοί είμαστε όλοι!!

Αντιδράσαμε με ψυχραιμία αλλά από το βλέμμα των περισσοτέρων κατάλαβα ότι η απόφαση είχε ήδη ληφθεί.
Υπήρξαν φυσικά οι διάφορες ερωτήσεις του τύπου: ποιος , πόσο, πότε, που, πόσο και γιατί, οι οποίες δεν φάνηκαν ικανές να μας σταματήσουν.

Για κάποιους η επιθυμία για σκι και για την οδήγηση ενός επτάμετρου πετρελαιοκίνητου αυτοκινούμενου δεν ήταν δυνατόν να μην πραγματοποιηθεί…
Έτσι οι απαντήσεις στα ερωτήματα που προέκυψαν έπεσαν σαν βροχή.

Στο ερώτημα «ποιος» κάποιος είχε δει κάπου στην Λ. Μαραθώνος στην Παλλήνη κάποιον που νοικιάζει τα «φορτηγά του πόθου» και θα το κανόνιζε την επόμένη.
Στο «που» και «πότε», ο άλλος είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει την διαδρομή που θα ακολουθούσαμε.

Θα πηγαίναμε λέει σε όλα τα χιονοδρομικά της Β Ελλάδας τα πρωινά ενώ τα βράδια θα πηγαίναμε λέει σε όλα τα λουτρά της περιοχής αυτής. Το πρόβλημα των 2,500 χιλιομέτρων που έπρεπε να καλύψουμε δεν έμοιαζε να απασχολεί κανέναν. Δεν ήταν και η πρώτη φορά άλλωστε…

Οι μέρες της προετοιμασίας περάσανε και τρεις ημέρες πριν την Πρωτοχρονιά ήρθε η ώρα της αναχώρησης. Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων η παρέα χωρίστηκε στα δύο και έτσι το ένα αυτοκίνητο ξεκίνησε τα ξημερώματα της Τετάρτης, ενώ εμείς χρειάστηκε να φύγουμε κατά τις 5 το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Ο καιρός ήταν βροχερός και φυσούσε με μανία.. Ακούγεται σαν θρίλερ ε?

Στον Αυτοκινητόδρομο

Ήταν! Προσπαθούσαμε να κρατήσουμε το αυτοκίνητο στον δρόμο με ανέμους έπνεαν με ..759 μποφόρ, ενώ ταυτόχρονα η βροχή έπεφτε με σταγόνες που είχαν μέγεθος ..μπανιέρας.

Στην Μαλακάσα και μέχρι την Θήβα ο αέρας ερχόταν από το πλάι και όταν άνοιξα το φως το πράσινο χρώμα και το παγωμένο βλέμμα που είχε ο “οδηγός της ζωής μας” σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κινούμασταν διαρκώς με 40-50 χλμ με έκανε να αναρωτηθώ για το εάν και ποτέ θα φτάναμε.

Ταυτόχρονα κατάλαβα το ότι να οδηγείς φορτηγά, έχει και αυτό την δυσκολία του!

Μας πήρε περίπου δύο ώρες να φτάσουμε μέχρι τις Θερμοπύλες και εκεί ανέλαβα εγώ το τιμόνι αφού ο “οδηγός της ζωής μας”είχε κουραστεί από τον αέρα και την βροχή.
Ο αέρας είχε πέσει και έτσι το έργο μου ήταν ιδιαίτερα εύκολο. Απερίσπαστη λοιπόν άρχισα να μαθαίνω το αυτοκίνητο.

Η αίσθηση είναι φανταστική. Δεν κάνω πλάκα, χαίρεσαι να το οδηγάς. Κάθεσαι ψηλά με απεριόριστη θέα στον δρόμο και μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο. Τον κόσμο των φορτηγών!

Αναρτήσεις -Πλαίσιο

Το τροχόσπιτο «πατάει» πάνω σε ένα Fiat Ducato και αυτό που αρχικά θέλει προσοχή είναι ότι το τροχόσπιτο περισσεύει αρκετά από το πλάι του αμαξώματος και πολύ από επάνω.

Όμως όλα όμως συνηθίζονται -και έτσι μετά από λίγο ξεχνάς το μέγεθος του και αρχίζεις να βολεύεσαι χάρη στο σαφές τιμόνι με την καλή πληροφόρηση, αλλά και τον πίνακα οργάνων που θυμίζει κάτι από PUNTO. Τα φρένα είναι καταπληκτικά και δεν κουράζονται όσο και αν τα πιέσεις.

Οι αναρτήσεις είναι μαλακές και αφήνουν το αυτοκίνητο να παίρνει μεγάλες κλίσεις για αυτό και εμείς αποφασίσαμε να μην μάθουμε τίποτα για την συμπεριφορά του αυτοκινήτου στο όριο.

Κινητήρας

Ο κινητήρας σχεδόν δεν ακούγεται και το μόνο που φτάνει στην καμπίνα είναι το χαρακτηριστικό σφύριγμα από το τούρμπο. Αν δεν κάνω λάθος- που μπορεί να κάνω- το Ducato που είναι η βάση του αυτοκινούμενου έχει έναν τετρακύλινδρο πετρελαιοκινητήρα 2,4 λίτρων, αμέσου ψεκασμού.

Έχοντας σαν δεδομένο το βάρος του «πράγματος» που νομίζω ότι πλησιάζει τους 4 τόνους, πραγματικά με εντυπωσίασε με την δύναμη και κυρίως με την ροπή του. Μόλις άρχιζε να «σφυρίζει»- δηλαδή στις 1800 στροφές, ανεξάρτητα από το τι ταχύτητα είχε μέσα (ΟΚ… σε ευθεία λέμε τώρα) άρχιζε και να γεμίζει με εντυπωσιακό τρόπο μέχρι τις 4,000 οπότε και «κρεμούσε».

Πάντως αν επιμείνεις μπορεί να φτάσει και τις 4,300 αλλά δεν έχει κανένα όφελος. Θα έλεγα ότι η ωφέλιμη περιοχή λειτουργίας του κινητήρα είναι μεταξύ 2,000-3,100 σαλ.

Αεροδυναμική

Τέλος πάντων στα Τέμπη βάλαμε πετρέλαιο και ξεκινήσαμε για Ξάνθη όπου θα συναντούσαμε και τους υπόλοιπους. Στην ευθεία της Κατερίνης, όπου είχε σταματήσει εντελώς η βροχή και ο αέρας, είδαμε δύσκολα 130 χλμ /ω στο ταχύμετρο.

Εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς την αεροδυναμική αντίσταση του οχήματος. Ο αεροδυναμικός συντελεστής πρέπει να πλησιάζει την μονάδα- και νοιώθεις τον αέρα να φρενάρει το αυτοκίνητο πιο πολύ από το βάρος του, ειδικά στην ανηφόρα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει στο Fiat Ducato Camper έχει να κάνει με τους πλάγιους ανέμους όπου πραγματικά μοιάζει με φτερό στον άνεμο.. Αλλά μάλλον όλα τα Camper έτσι είναι!

Καβάλα

Περάσαμε την Θεσσαλονίκη και από την Εγνατία οδό κινηθήκαμε προς Ξάνθη. Φτάσαμε έξω από την Καβάλα περίπου στη μία το πρωί- και επειδή ήμασταν πολύ κουρασμένοι και πεινασμένοι, αποφασίσαμε να αράξουμε εκεί για το βράδυ.
Η κούραση και η πείνα μας είχαν νικήσει και έτσι 40 χιλιόμετρα πριν τον προορισμό μας αναγκάστηκαμε να κάνουμε την πρώτη μας στάση.
Αν ποτέ ο δρόμος σας οδηγήσει στην Καβάλα μετά την μια το πρωί με διάθεση για φαγητό, μάλλον θα πεινάσετε αφού τα περισσότερα, αν όχι όλα τα εστιατόρια είναι κλειστά αυτή την ώρα. Ευτυχώς μετά από πολύ ψάξιμο εντοπίσαμε ένα ανοικτό σουβλατζίδικο το οποίο κατάφερε με ευκολία να σβήσει την πείνα μας.

Το αξιοπερίεργο είναι το ‘value for money’ που επιτυγχάνει κανείς στην πόλη αυτή, όπως και στις περισσότερες πόλεις της Β. Ελλάδας ξαφνικά το Ευρώ αποκτά την ξεχασμένη του αξία!

Οι τιμές και η ποιότητα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την μόνιμη προσπάθεια εξαπάτησης που έχουμε μάθει να ανεχόμαστε εμείς οι κάτοικοι της πολύπαθης Αθήνας.

Αυτό βέβαια δεν είναι κανόνας και όπως φρόντισαν να μας δείξουν με τον χειρότερο τρόπο κάποιοι «επαγγελματίες» σε άλλα μέρη που επισκεφτήκαμε τις επόμενες ημέρες, οι οποίοι με το που σε παίρνουν μυρωδιά ότι είσαι Αθηναίος γυρίζουν την διπλή ταρίφα (και την τριπλή καμία φορά).

Αλλά αυτά θα τα πούμε πιο κάτω γιατί στην Καβάλα ήταν όλοι άψογοι.

Αφού φάγαμε πήραμε το αυτοκίνητο και ψάξαμε να βρούμε ένα μέρος για να κοιμηθούμε το βράδυ. Μετά από περιήγηση από το ανατολικό στο δυτικό άκρο της πόλης, και αφού μελετήσαμε το θέμα από όλες τις πλευρές, καταλήξαμε να κοιμόμαστε σε ένα πάρκινγκ στο ψηλότερο σημείο της Παλαιάς πόλης.

Ήταν η πρώτη διανυκτέρευση στο αυτοκινούμενο και φυσικά είχαμε και το αντίστοιχο άγχος…

Διαδικασία ύπνου!

Όταν φτάνεις στον προορισμό σου με ένα τέτοιο όχημα υπάρχει μια συγκεκριμένη διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθηθεί.

Καταρχήν πρέπει να παρκάρεις το αυτοκίνητο σε κάποιο μέρος που είναι επίπεδο και αν δεν βρεθεί τέτοιο μέρος τότε θα πρέπει να χρησιμoποιηθούν οι ειδικοί τάκοι που θα βοηθήσουν στην ευθυγράμμιση του οχήματος.

Μετά πρέπει να βγεις έξω και να ανοίξεις τις φιάλη του γκαζιού προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει η θέρμανση και το μπόιλερ για το ζεστό νερό του ντους. Το ψυγείο πρέπει να γυρίσει από το ρεύμα στο γκάζι και να ρυθμιστεί ο θερμοστάτης.

Αν τα κάνεις αυτά δεν θα σε απασχολήσει τίποτε άλλο που να έχει σχέση με τις λειτουργίες του τροχόσπιτου. Το μεγάλο κρεβάτι βρίσκεται πάνω από την καμπίνα οδήγησης και είναι μεγάλο και σχετικά άνετο.
Από εκεί και πέρα κλείνετε τα μάτια σας και κοιμάστε “όπως στο σπίτι σας”.

Πρωινό καφεδάκι στην Καβάλα!

Η επόμενη ημέρα μας επιφύλασσε μια μεγάλη έκπληξη. Η θέα προς το λιμάνι και την πόλη της Καβάλας ήταν εκθαμβωτική.

Ο ήλιος έλαμπε και εμείς χωρίς να το γνωρίζουμε είχαμε παρκάρει στο σημείο της πόλης με την καλύτερη θέα.

Φτιάξαμε τον καφέ μας και προσπαθήσαμε να τεμπελιάσουμε για λίγο προκειμένου να χωνέψουμε ότι είμαστε σε διακοπές και να πάψουμε να σκεφτόμαστε την δουλειά και τις υποχρεώσεις.

Ελευθερία:

Μερικοί γλάροι ήρθαν και έκατσαν δίπλα μας παρασύροντας μας στον κόσμο της ανεμελιάς που εκείνοι ζούνε. Λίγο παρέα ακόμα να μας έκαναν και θα νομίζαμε ότι μπορούμε και εμείς να πετάξουμε. Ένα αλιευτικό μπήκε στο λιμάνι και τότε έφυγαν όλοι οι γλάροι για να φάνε τζάμπα φαγητό…

Τελικά ούτε τα πουλιά δεν είναι ελεύθερα αφού είναι υποχρεωμένα να ψάχνουν όλη τους την ζωή για τροφή.

Περίπου τα ίδια προβλήματα με εμάς δηλαδή, αλλά στην πιο απλή και αγνή μορφή τους.

Η μεγάλη διαφορά με εμάς είναι η απουσία της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.
Ξεφύγαμε …

Κλείσαμε το γκάζι και τις θερμάνσεις και βάλαμε εμπρός τον τουρμποντίζελ για να πάμε στην Ξάνθη και να βρούμε τους άλλους.

Ξάνθη

Φεύγοντας από την πόλη ο δρόμος μας πέρασε κάτω από το επιβλητικό Ρωμαϊκό υδραγωγείο και αφού οδηγήσαμε για λίγο κατά μήκος της παραλίας της Καβάλας, ανηφορήσαμε προς την Εγνατία οδό με κατεύθυνση προς την Ξάνθη.
Τι δρόμος είναι αυτός; τι στροφές και τι άσφαλτος; και εμείς με ένα φορτηγό να έχουμε σανιδώσει το γκάζι και να πηγαίνουμε με 70 στην ανηφόρα.

Χάθηκε ένα Μ3, η ένα CBR 1000 να χαρούμε και εμείς τα κακόμοιρα παιδάκια. Αυτός δεν είναι δρόμος, πίστα είναι!

Πολύ σύντομα βρεθήκαμε στην Ξάνθη για να συναντήσουμε και τους υπόλοιπους τέσσερις της παρέα μας. Εκεί διαπιστώσαμε ότι εκείνοι είχαν προχωρήσει προς τα Θρακικά Τέμπη.

Θρακικά Τέμπη

Μετά μπήκαμε αυτοκίνητο και αφού αφήσαμε πίσω μας την Ξάνθη ανηφορίσαμε τα Θρακικά Τέμπη.

Τοπία όμορφα, ελληνικά και σμιλεμένα μέσα από την αιώνια μάχη του νερού με την πέτρα. Ονόματα χωριών που ακούγονται τρομακτικά, αλλά που υποθέτω ότι περιγράφουν με ακρίβεια το τι συμβαίνει σε εκείνους τους τόπους.

Λυκοδρόμιο-Λειβαδείτης

Τι σας φέρνει στο μυαλό το όνομα “Λυκοδρόμειο” για όνομα χωριού; Εμένα πάντως το όνομα αυτό μου προκαλεί ανατριχίλα, καθώς μου είναι αδύνατο να φανταστώ για παράδειγμα μερικούς λύκους να διαγωνίζονται με ευγενή άμιλλα-όπως συμβαίνει σε ένα…παγοδρόμιο με τους ανθρώπους ας πούμε!

Ανηφορήσαμε προς το χωριό “Λειβαδείτης” και προχωρήσαμε για το ραντεβού που είχαμε με τους υπόλοιπους στην τοποθεσία “καταρράκτες” , στην Δ. Ροδόπη- πάνω στα σύνορα με την Βουλγαρία.

Επειδή αργήσαμε, δεν προλάβαμε να δούμε τους καταρράκτες αφού όταν εμείς πηγαίναμε…εκείνοι γύρναγαν!

Αχ.. Σέρρες!

Επιστρέψαμε πίσω στο χωριό Λειβαδίτες και αφού συσκεφτήκαμε αποφασίσαμε να πάμε προς τις Σέρρες και να καταλήξουμε στην Λ. Κερκίνη για να κοιμηθούμε το βράδυ.

Πως να περάσει κανείς από τις Σέρρες και να μην επισκεφτεί το αυτοκινητοδρόμιο για να προσκυνήσει..

Πάντα υπάρχουν φίλοι που μπορούν να σου προμηθεύσουν με ένα superbike για μερικούς γύρους στην πίστα..

Αφού ήρθαμε στα ίσια μας 😉 , ο πολύ καλός μας φίλος που ήταν ο άρχοντας της αγαπημένης πίστας μας συνέστησε πριν πάμε στη Κερκίνη για να διανυκτερεύσουμε, να επισκεφτούμε τα λουτρά στο ‘Αγκιστρο και ..την «ειδική ταβέρνα» στο Ν.Πετριτσι.

Και για τα δύο είχε δίκιο και τον ευχαριστούμε που μας κάνει να νοιώθουμε σαν στο σπίτι μας, όποτε βρισκόμαστε στα μέρη αυτά.

Τα λουτρά είναι μια εμπειρία που θα πρέπει να τη βιώσετε για να νοιώσετε την χαλάρωση που προσφέρουν. Σας προτείνω να κάνετε κράτηση από την προηγούμενη ημέρα(23230/41420) για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεων μιας και η κίνηση είναι ιδιαίτερα έντονη.

Λίμνη Κερκίνης

Κοιμηθήκαμε δίπλα στην λίμνη και για μια ακόμα φορά νοιώσαμε την ελευθερία που προσφέρουν τα οχήματα αυτά. Από την άλλη η έντονη καταιγίδα που έπιασε στις τέσσερις το πρωί μας ανησύχησε παραπάνω από ότι εάν κοιμόμασταν σε ένα ξενοδοχείο για παράδειγμα.

Φοβηθήκαμε μήπως βουλιάξουμε στην λάσπη και έτσι χρειάστηκε παρκάρουμε σε ένα πιο ασφαλές μέρος εκατό μέτρα πιο μακριά.

Όμως το πρωινό ξύπνημα κοντά στην λίμνη Κερκίνη- που αποτελεί καταφύγιο για σπάνια είδη πουλιών- είναι κάτι που δύσκολα περιγράφεται και που θα σας πρότεινα να ζήσετε με κάθε τρόπο.

Αφου φτιάξαμε τα καφεδάκια μας, κάναμε το ντουσάκι μας και ενημερωθήκαμε από την τηλεόραση για τον καιρό, ξεκινήσαμε με προορισμό την Έδεσσα.

Έδεσσα

Περάσαμε από την Πέλλα και τα Γιαννιτσά και φτάσαμε στους καταρράκτες της Έδεσσας κατά τις δύο το μεσημέρι.

Η βόλτα μέσα στους καταρράκτες κατέληξε στο “Καναβουργείο” το οποίο παρέχει εξαιρετικό περιβάλλον με τραπέζια δίπλα από παλιές υφαντουργικές μηχανές.

Αν βρεθείτε εκεί αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε το εστιατόριο και να πιείτε έναν καφέ-μόνον…

Αριδαία

Φύγαμε λίγο πριν νυχτώσει προς τα βόρεια και με κατεύθυνση προς την Αριδαία και το Λουτράκι.

Εκεί βρεθήκαμε μπροστά σε ένα θαύμα της ελληνικής φύσης.

Στο Λουτράκι, που βρίσκεται στους πρόποδες του χιονοδρομικού Καϊμακτσαλάν, θα βρείτε τους καταρράκτες “Ποζαρ”, οι οποίοι κυλούν αιώνες τώρα με μια θερμοκρασία κοντά στους 37 βαθμούς που πραγματικά μας συνεπήρε.

Τι και αν προσπάθησε ο ΕΟΤ με τα ασύλληπτα κακόγουστα κτίρια που τοποθέτησε εκεί, που θυμίζουν κάτι από θρίλερ, ή το Τσερνομπίλ μετά το παραλίγο “μέλτ ντάουν”, να καταστρέψει την παραμυθένια ομορφιά του τοπίου. Μάταια, ευτυχώς δεν τα κατάφερε.

Η ομορφιά της φύσης πνίγει την κακογουστιά του Ελληνικού Δημοσίου μέσα στα ζεστά νερά της. Φτάσαμε εκεί γύρω στις επτά το βράδυ και δεν ήταν δυνατόν να μην υποκύψουμε στην πρόσκληση του καταρράκτη. Αλλάξαμε, φορέσαμε τα μαγιό μας και τρέξαμε προς τους καταρράκτες.

Εκεί θα βρείτε αρκετές κολυμπήθρες- αλλά και μια πισίνα, με φυσικά θερμαινόμενο νερό.

Το ζεστό νερό κυλάει από καταρράκτες με εξαιρετικά υψηλή πίεση και προσφέρεται για ατελείωτες ώρες παιχνιδιού, η για χαλάρωση.

Εγώ πάντως έμεινα εκεί μέσα για πάνω από δύο ώρες και χρειάστηκε να με βγάλουν …με το ζόρι!

Η μαγεία του τοπίου είναι μοναδική. Επειδή η θερμοκρασία του περιβάλλοντος ήταν χαμηλότερη από το 0, οι υδρατμοί από τα θερμά νερά ατμοποιούνται και στην συνέχεια υγροποιούνται και παγώνουν επάνω στα κλαδιά των δέντρων χαρίζοντας τους απίθανα κρυσταλλικά σχήματα.

Δίπλα από τον θερμό καταρράκτη κυλά ένας άλλος παγωμένος, επιτρέποντας έτσι και τα γνωστά “σκοτσέζικα ντούς”. Περπατώντας περίπου ένα εικοσάλεπτο μπορείτε να βρεθείτε σε ένα παλαιολιθικό σπήλαιο, το οποίο και επισκεφτήκαμε μέσα στα μαύρα σκοτάδια.

Πάμε Γρεβενά για Σκί?

Επειδή η παρέα μας μάλλον δεν είναι με τα καλά της αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε προς τα Γρεβενά “για να εκμεταλλευτούμε την νύχτα”.
Ξεκινήσαμε αφού πρώτα υποσχεθήκαμε και δεσμευτήκαμε να επισκεφτούμε στο μέλλον τους καταρράκτες της Αριδαίας και με το φως της ημέρας προκειμένου να αντιληφθούμε την ομορφιά του τοπίου με όλες μας τις αισθήσεις.

Το τρελό κομβόι με τα αυτοκινούμενα ξεκίνησε για τον προορισμό του. Αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε από την Εγνατία Οδό-και πολύ καλά κάναμε.

Κατεβήκαμε μέχρι την Βέροια και από εκεί σε ρυθμούς “δεν πάει άλλο” και μέσω του εκπληκτικού αυτού δρόμου με τα μεγαλύτερα τούνελ στην Ελλάδα, βρεθήκαμε στα Γρεβενά λίγο μετά τις δώδεκα.

Σμίξη

Από εκεί αφού ανεφοδιαστήκαμε σε πετρέλαιο ξεκινήσαμε για το χιονοδρομικό της Βασιλίτσας και φυσικά την Σμίξη.

Ο καιρός άρχισε να χαλάει και έτσι γύρω στη μία που πλησιάζαμε στη Σμίξη άρχισε να χιονίζει!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πείνα είχε αρχίσει να μας νικά! Αναγκαστήκαμε να κατεβούμε την χιονισμένη κατηφόρα η οποία οδηγεί στην κεντρική πλατεία ελπίζοντας ότι εκεί θα βρούμε κάποια ταβέρνα ανοικτή.

Η κατάβαση παγωμένων δρόμων με ένα όχημα τεσσάρων τόνων χωρίς αλυσίδες, εκτός από οδυνηρή εμπειρία, αποτελεί και μεγάλη χαζομάρα-στην οποία εμείς υποπέσαμε. Χρειάστηκε να κατεβούμε τόσο σιγά που μας πήρε ένα δεκάλεπτο για να διανύσουμε διακόσια μέτρα.

Όταν φτάσαμε στην πλατεία βάλαμε τις αλυσίδες και βρήκαμε μια ταβέρνα που μας έψησε μερικά λουκάνικα και μπιφτέκια στο τζάκι. Τώρα αν ο μεζές που φάγαμε άξιζε εκατόν είκοσι Ευρώ…θα σας γελάσω! Όμως κάτι η πείνα, κάτι η ώρα, κάτι η Αθηναϊκή προφορά μας -και να πως γυρνάει η διπλή ταρίφα!

Νυχτερινή Ανάβαση προς το Χιονοδρομικό Γρεβενών

Φάγαμε χωρίς να χορτάσουμε-πληρώνοντας για να χορτάσουμε- και ανηφορήσαμε για το πάρκινγκ του χιονοδρομικού όπου και διανυκτερεύσαμε.
Η οδήγηση με αλυσίδες στο χιόνι του φορτηγού-σπίτι ήταν εύκολη υπόθεση κυρίως χάρη στην μπροστινή κίνηση. Το χειρόφρενο όμως είναι τοποθετημένο μπροστά και αριστερά…και δεν βολεύει!

Αυτό που μάθαμε εκείνο το βράδυ είναι ότι το σύστημα θέρμανσης έχει φανταστική απόδοση και ότι επαρκεί για ότι συνθήκες και αν συναντήσετε με αυτό το όχημα.

Την άλλη μέρα το πρωί ο καιρός δεν μας έκανε τη χάρη. Φυσούσε δυνατά, είχε ομίχλη και πολύ κρύο. Αφού ήπιαμε ένα καφέ, αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο που κατηφορίζει στις πλαγίες του Σμόλικα προς την Κόνιτσα.

Σμόλικας:”δεν μπορείς να νοιώσεις το μεγαλείο του βουνού, εάν δεν έχεις το μεγαλείο μέσα σου”

Η μαγεία αυτής της διαδρομής δεν μπορεί να περιγραφεί από το φτωχό μου λεξιλόγιο. Στο μυαλό μου ήρθε μια φράση που λέει: “δεν μπορείς να νοιώσεις το μεγαλείο του βουνού, εάν δεν έχεις το μεγαλείο μέσα σου”.

Κακά τα ψέματα εκεί ψηλά νοιώθεις ότι ο Θεός είναι πιο κοντά σου.

Αφήσαμε από ένα οδηγό σε κάθε αυτοκινούμενο και οι υπόλοιποι πήραμε τα ποδήλατα μας και κατηφορίσαμε το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διαδρομής με τον αέρα να μας χτυπά στο πρόσωπο.

Περάσαμε μέσα από παρθένα χωριά και είδαμε φαράγγια και ποτάμια. Είναι μια μαγική διαδρομή την οποία σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Όταν κατάκοποι πια φτάσαμε στην Κόνιτσα αποφασίσαμε να πάμε για διανυκτέρευση στο Πάπιγκο.

Πάπιγκο

Αράξαμε στο πάρκινγκ έξω από το χωρίο και αφού κοιμηθήκαμε για λίγο, το βράδυ βγήκαμε για “night life”.

Μπήκαμε στο πρώτο καφέ που συναντήσαμε, το οποίο για την περίσταση είχε μετατραπεί σε μπαρ- ο Θεός να το κάνει! Ήπιαμε, χορέψαμε και ζήσαμε όμορφες στιγμές άλλων ηλικιών…

Και θα είχαμε περάσει υπέροχα, εάν ο πονηρός ιδιοκτήτης δεν αποφάσιζε να μας πιει το αθηναϊκό μας αίμα με τον λογαριασμό.

Ο απατεωνίσκος της συμφοράς, γύρισε την τριπλή ταρίφα και μας χρέωσε τριακόσια Ευρώ! Μπορεί να μην πήρε ούτε τα μισά, αλλά την διάθεση μας την χάλασε.

Βοϊδομάτης

Την επόμενη ημέρα κατεβήκαμε με τα ποδήλατα στον Βοϊδομάτη και αφού περιπλανηθήκαμε στις όχθες του ποταμού, φορτώσαμε και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.
Περάσαμε μέσα από το φαράγγι της Σαμαρίνας, τους Κήπους και το Τσεπελοβο, καταλήγοντας μέσω Κατάρας στο Μέτσοβο.

Εκεί επισκεφτήκαμε τα τουριστικά καταστήματα για την αγορά τοπικών προϊόντων.

Για μια ακόμα φορά μας έπιασαν το ισχίο. Αν μπορείτε, συμφέρει να αλλάζετε την προφορά σας όταν βρίσκεστε σε αυτά τα μέρη, για να μην καταλαβαίνουν την καταγωγή σας. Στα μέρη αυτά ο ξένος- και ειδικά ο Αθηναίος- θεωρείται εξ ορισμού μαλά..ς!

2,600 χιλιόμετρα Ελλάδας

Από εκεί με μια στάση στην Καλαμπάκα για φαγητό πήραμε τον μακρύ δρόμο της επιστροφής.
Μέσα σε πέντε ημέρες καλύψαμε 2,600 χιλιόμετρα και είδαμε μέρη που με διαφορετικό τρόπο δεν θα μπορούσαμε να είχαμε επισκεφτεί αφού.. τα αγνοούσαμε.

Μια τέτοια εκδρομή θα έπρεπε κανονικά να είχε διάρκεια πάνω από δέκα ημέρες αλλά όπως γνωρίζουμε όλοι, η δουλεία- και οι δύσκολοι καιροί δεν μας αφήνουν…

Μια εκδρομή στην οποία δεν καταφέραμε να κάνουμε σκι, να ξεκουραστούμε, ή να φάμε καλά (με εξαίρεση τις Σέρρες), αλλά που μας άφησε τόσες εικόνες στο μυαλό που σήμερα ένα μήνα μετά ακόμα δεν έχω καταφέρει να τις επεξεργαστώ.

Μια εκδρομή που μας έδωσε ιδέες για νέες εξορμήσεις στην πανέμορφη Ελλάδα μας.

Χαλάλι σας ρε φορομπήχτες…

Η Ελλάδα μοιάζει σαν μια μικρογραφία ολόκληρης της γης. Θα βρείτε την ομορφότερη θάλασσα, τα πιο γραφικά χωρία, τα πιο επιβλητικά χιονισμένα βουνά, καταρράκτες, πόζαρ και ότι ακόμα δεν έχουμε ανακαλύψει.

Βγείτε από τα μπαρ και τα καφενεία, κλείστε τα Facebook και ταξιδέψτε την πατρίδα μας, γιατί η ζωή είναι μια -και εμείς είμαστε από τους λίγους τυχερούς που μπορούμε να πούμε στην μόνη γλώσσα που κάνει νόημα:

«Ζούμε στον πιο όμορφο τόπο του κόσμου,

Στην Ελλάδα, στο Φως»..

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση.

Ισμήνη Φαμπιάτου

Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 – Test Drive

Ismini Fabiatou

10 Μαΐου, 2019

Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 – Test Drive

Παρέλαβα την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 εν μέσω δημοσιευμάτων που διαβεβαίωναν τους αναγνώστες στο ελληνικό ειδικό ιντερνέτ ότι η FCA ( η εταιρεία που φτιάχνει το αυτοκίνητο) πρόκειται σύντομα να κλείσει -καθώς έχει ξεπερασμένη γκάμα προϊόντων.

Μάλιστα διαβάζω ότι η FCA δεν έχει χρήματα να βγάλει νέα μοντέλα, ενώ τα αυτοκίνητα της Alfa Romeo έχουν σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας και ότι φυσικά τα Jeep δεν αντιπροσωπεύονται πλέον στην Ελλάδα…

«Ντάξει τώρα… πρωταγωνιστεί στην F1, η FCA δεν χρωστάει πουθενά, τα Jeep γίνονται ανάρπαστα σε όλο τον κόσμο… αλλά άμα σου λέω εγώ… ‘ντάξ’, να με ακούς»!

Όλα αυτά τα διάβαζα ταυτόχρονα-και σε ομοβροντία!

Πως να γράψω τώρα εγώ για ένα αυτοκίνητο που σύντομα θα καταργηθεί, που έχει προβλήματα αξιοπιστίας και που δεν έχει δίκτυο υποστήριξης, σκέφτηκα? Θα έπρεπε μήπως για πρώτη φορά να μην είμαι ειλικρινής προς εσάς που με εμπιστεύεστε τόσα χρόνια?

Ήμουν καταρρακωμένη και βαθιά προβληματισμένη (..λέμε τώρα 😉 ) όταν ο ευγενέστατος εκπρόσωπος της FCA μου παρέδωσε την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 εξηγώντας μου με λεπτομέρεια όλες τις λειτουργίες της –σαν να μου έδινε το δικό μου αυτοκίνητο.

Με έκανε για λίγο να νοιώσω ότι αυτή είναι πράγματι η δική μου Stelvio πριν τον διακόψω… γιατί τα μάτια μου αλληθώρισαν προς την ομορφιά αυτού του SUV που τα τραβούσε σαν μαγνήτης.

Για πρώτη φορά μου άρεσε ένα SUV- και αυτό είναι περίεργο, καθώς για να είμαι ειλικρινής παρότι οδηγώ καθημερινά ένα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας, τα αντιπαθώ! Συμβολίζουν για εμένα την απόλυτη δήλωση ενός συμβιβασμού-που όμως σας διαβεβαιώνω ότι θα τελειώσει όταν μεγαλώσουν τα παιδιά μου.

Ωστόσο τα συναισθήματα και οι σκέψεις που γεννά η ομορφάδα της Stelvio δεν μπόρεσαν να σβήσουν τον προβληματισμό…

Δεν μπορεί- λέω-για να το γράφουν ότι κλείνει η FCA αλήθεια θα είναι, για να θυμηθώ αμέσως μετά ότι και πέρυσι θα σταμάταγε η παραγωγή του «βιαστικά σχεδιασμένου» Fiesta λίγους μήνες μετά την επίσημη παρουσίαση του… Και όμως προχθές οδηγούσα ένα υπέροχο Fiesta ST ενός φίλου που δεν μου φάνηκε να είναι ούτε παλαιομοδίτικο και σίγουρα ούτε να είναι ξεπερασμένο.

Μπερδεύτηκα, όμως στα σοβαρά τώρα:

Καθώς κάποιοι από εμάς εξακολουθούμε να θυμόμαστε, είμαι βέβαιη ότι η FCA θα είναι ζωντανή για πολλά χρόνια μετά από το προσδόκιμο ζωής των δικών μας ελληνικών websites- που σίγουρα επιβραδύνουν την ταχύτητα των servers του παγκοσμίου ηλεκτρονικού ιστού.

Χρειάζεται να είστε εσείς που διαβάζετε πιο υποψιασμένοι, εμείς που γράφουμε να είμαστε ειλικρινείς- και οι άλλοι που αντιπροσωπεύουν λιγότερο ανεκτικοί στα “καπρίτσια”-καθώς κάθε καπρίτσιο που ικανοποιούν στο τελός το πληρώνουν οι καταναλωτές…

Αυτά, για αυτό!

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 είναι ένα αυτοκίνητο εμφανώς εστιασμένο στον προαιώνιο εχθρό από το Μοναχό, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα σημαντικό αυτοκίνητο για την Μιλανέζικη φίρμα καθώς δείχνει την αποφασιστικότητα των Ιταλών να πρωταγωνιστήσουν στην σημαντικότατη για την Ευρώπη κατηγορία των Premium SUV’s.

Προφανώς από μηχανολογική άποψη οι σχεδιαστές της Alfa Romeo εξέτασαν με μικροσκόπιο την BMW Χ3 όταν δημιουργούσαν την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4, όμως ευτυχώς δεν έκαναν το ίδιο με το περιτύλιγμα που έχει την Ιταλική «μελαχρινή» ομορφιά που όλοι αγαπάμε.

Σχεδιασμός: Η Μόνικα Μπελλούτσι σκέφτεται να λασπώσει τις γόβες της!

Έχετε σκεφτεί τι ρούχα θα φορούσε η Μόνικα Μπελλούτσι αν αποφάσιζε να πάει μια βόλτα στο βουνό?

Θα έβγαζε τις γόβες της για να φορέσει ορειβατικά μποτάκια, ή θα αποφάσιζε να συνεχίσει βουτώντας με τις γόβες μέσα στις λάσπες, θυσιάζοντας την άνεση και τις δυνατότητες της να γνωρίσει τα πιο απόμακρα μέρη?

Προσωπικά θα φορούσα ένα σκισμένο τζιν και τα λειωμένα μου μποτάκια, αλλά καθώς στα αλήθεια δεν μπόρεσα πότε να καταλάβω πως σκέπτονται οι ντίβες, θα αφήσω εσάς να αποφασίσετε για εκείνη!

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 δεν μοιάζει με κανένα άλλο SUV-και ενώ με μήκος 4.687 χλστ., πλάτος 1.903 χλστ. και ύψος 1.671 χλστ. είναι αρκετά ογκώδης καταφέρνει χάρη στο σχετικά χαμήλο για SUV ύψος, την χαρακτηριστική μάσκα και την ριχτή πίσω κολώνα να μοιάζει πιο μικρή από ότι στα αλήθεια είναι.

Η Alfa είναι «ντίβα» και άσος στο μακιγιάζ -και όπως οι πιο κοντές, ή και οι πιο ευτραφείς γυναίκες δεν βγάζουν πότε τα τακούνια ή φοράνε ρούχα που τις κολακεύουν, έτσι και εκείνη επιλέγει να μείνει μακριά από την ψευδο-macho εμφάνιση που έχουν τα υπόλοιπα SUV του ανταγωνισμού.

Εκείνη μέσα από την εκλεπτυσμένη της εμφάνιση προβάλει την ευγενική της καταγωγή προειδοποιώντας τους ενδιαφερόμενους- που ίσως νομίζουν ότι εκείνοι την επέλεξαν- ότι αν θέλουν- θα πρέπει τελικά εκείνοι να προσαρμοστούν στις επιλογές της. 😉

Τι και αν με τα 1750 της κιλάκια… πάχυνε λιγάκι? Βάζει τις όμορφες 235/60/18 γόβες της, φοράει το σέξυ ριχτό φόρεμα, φτιάχνεται με το μακιγιάζ της Giulia και βγαίνει στον δρόμο αφήνοντας τους όλους… σέκος!

Ξέρει καλά ότι αν η εξωτερική εμφάνιση δεν κερδίσει το πλήθος από την αρχή σπάνια κάποιος θα έχει την διάθεση ή τον χρόνο να μάθει τον υπέροχο εσωτερικό της κόσμο.

Η ομορφιά της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 έτσι όπως εκπέμπεται από φωτογραφίες δεν λέει τίποτα μπροστά στην εντύπωση που προκαλεί το αυτοκίνητο όταν το βλέπεις να στέκεται μπροστά από τα μάτια σου.

Οι ικανότητες μου στην φωτογράφιση είναι τουλάχιστον αμφισβητήσιμες, ενώ το άσπρο χρώμα του αυτοκινήτου της δοκιμής σίγουρα δεν αναδεικνύει τις καμπύλες της ντίβας κάνοντας την να δείχνει πιο συνηθισμένη.

Όμως μην ξεγελιέστε… Η Stelvio έχει χτιστεί πάνω στο αθλητικό σώμα της Giulia και παρα τα κιλάκια της έχει καταφέρει να διατηρήσει τις αναλογίες και τις όμορφες καμπύλες της. Δεν θα βρείτε πουθενά επάνω της ούτε μια ευθεία γραμμή που να σας προδιαθέτει για οδήγηση στις λασπουριές και στα κατσάβραχα.

Η κυρία μπορεί να πήρε λίγα κιλά, όμως παραμένει ντίβα και φτιαγμένη για σαλόνια!

Με ορατό τον κίνδυνο να γίνω ακόμη περισσότερο γραφική… «δεν περιγράφω άλλο»…

Δείτε μόνοι σας τις φωτογραφίες της και ανακαλύψτε εκείνο «το κάτι» που ενώ δεν περιγράφεται με χίλιες λέξεις, περικλείεται εύκολα σε δύο μόνο λέξεις: «Alfa Romeo»!

Εσωτερικό/ Άνεση

Ανοίγοντας την πόρτα αμέσως αντιλαμβάνεσαι την αίσθηση ποιότητας που αποπνέει το εσωτερικό. Ο ήχος που κάνει η πόρτα όταν κλείνει είναι αντίστοιχα πειστικός με εκείνον μιας Χ3, ή μιας Mercedes CLC 250d.

Το ταμπλό είναι ντυμένο με ποιοτικά και μαλακά υλικά και η οδηγοκεντρική σχεδίαση που εμφανώς προέρχεται από την Giulia συνδυάζεται με το καλόγουστο design το οποίο δεν έχει σαν στόχο μόνο να εντυπωσιάσει, αλλά επιθυμεί να φτιάξει την διάθεση των επιβατών που φιλοξενεί.

Και αυτό το κάνει αγνά και καθαρά, χωρίς να χρησιμοποιεί κάποιους εντυπωσιακούς χρωματισμούς, ή κομμάτια αλουμινίου και carbon. To εσωτερικό της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 είναι απλό, σοβαρό και κλασικά-διαχρονικά όμορφο.

Υπάρχουν φυσικά κάποια πλαστικά χαμηλά στην πόρτα και την κονσόλα που ποιοτικά βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου, όμως η αλήθεια είναι ότι είναι καλά κρυμμένα και για να τα ανακαλύψεις θα πρέπει να ξέρεις που να κοιτάξεις.

Όταν κάποιος καθίσει στην θέση του οδηγού, θα συνειδητοποιήσει αμέσως πως όλα είναι τοποθετημένα γύρω του με έναν εργονομικό τρόπο καθώς τόσο ο πίνακας οργάνων, όσο και η κεντρική κονσόλα περικυκλώνουν το σώμα του οδηγού.

Το δερμάτινο τιμόνι έχει σωστό μέγεθος και ενώ περιλαμβάνει το χαρακτηριστικό κουμπί της μίζας που θυμίζει Ferrari, δεν διαθέτει τα υπέροχα σταθερά αλουμινένια paddles που είδαμε στην Giulia για να αλλάζουν οι ταχύτητες από το τιμόνι.

Στον βασικό πίνακα οργάνων της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 διακρίνονται δύο μεγάλα στρογγυλά όργανα και ανάμεσα τους βρίσκεται ένας ψηφιακός πίνακας που ενημερώνει τον οδηγό για ότι συμβαίνει στην Alfa του.

Στην κορυφή της κεντρικής κονσόλας βρίσκεται μια οθόνη 8.8’’ που απεικονίζει την λειτουργία του συστήματος πολυμέσων και των διαφόρων συστημάτων δυναμικής συμπεριφοράς του αυτοκίνητου.

Σε αντίθεση με τον ανταγωνισμό όπου η οθόνη βρίσκεται μετέωρη κάπου πάνω στο ταμπλό, στην Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 η οθόνη ενσωματώνεται με άψογο τρόπο στην κονσόλα και σε αισθητικό τουλάχιστον επίπεδο κερδίζει όλες τις εντυπώσεις.

Όμως σε επίπεδο λειτουργικότητας, χειρισμού και ταχύτητας απόκρισης των συστημάτων χρειάζεται ακόμη βελτίωση καθώς δεν έχει οθόνη με χειρισμό αφής, η ανάλυση είναι συγκριτικά χαμηλή, το χειριστήριο στην κονσόλα δεν είναι αρκετά ακριβές, και η τοποθέτηση του χειριστηρίου του ηχοσυστήματος πάνω στην κεντρική κονσόλα είναι αφύσικη και μπερδεύει στην χρήση.

Αντίθετα το σύστημα δυναμικής συμπεριφοράς DNA, είναι απλό και αποτελεσματικό ελέγχοντας την ανάφλεξη, την λειτουργία του αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων και την απόκριση του τιμονιού.

Οι διαφορές μεταξύ των τριών προγραμμάτων είναι εύκολο να τις αναληφθεί ο οδηγός και σε αντίθεση με τον ανταγωνισμό η χρήση του συστήματος είναι πολύ απλή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα χωρίς να απαιτεί γνώσεις… προγραμματιστή Η/Υ.

Τα εμπρός καθίσματα είναι κάπως στενά αλλά παραμένουν πολυτελή και άνετα παρέχοντας ταυτόχρονα καλή πλευρική στήριξη.

Δεν τοποθετούν τον οδηγό πολύ ψηλά όπως συμβαίνει με άλλα SUV, ενώ η φαρδιά κονσόλα δημιουργεί την εντύπωση ότι το αυτοκίνητο είναι ακόμη πιο φαρδύ από ότι στα αλήθεια είναι.

Πραγματικά ο συνοδηγός μοιάζει να κάθεται πολύ μακριά από τον οδηγό και αυτή είναι μια περίεργη σχεδιαστική επιλογή από τους ιταλούς που δίνουν μεγάλη προσοχή στον ανθρώπινο παράγοντα.

Παρά τις φαρδιές πίσω κολώνες η ορατότητα είναι ικανοποιητική προς όλες τις κατευθύνσεις και το μόνο που χρειάζεται συνήθεια είναι οι πολύ φαρδιές μπροστινές κολώνες που ενοχλούν στις διασταυρώσεις μέσα στην πόλη και στο «κάρφωμα» του βλέμματος στο Apex πριν την στροφή στην γρήγορη οδήγηση.

Οι χώροι στο πίσω κάθισμα είναι άνετοι και θα έλεγα ότι δεν υστερούν ούτε ένα χιλιοστό από εκείνους του ανταγωνισμού και μπορούν να φιλοξενήσουν τρία άτομα με ικανοποιητικότατο χώρο για τα πόδια και το κεφάλι.

Στο μόνο που υστερεί κάπως είναι στην άνεση του πέμπτου (μεσαίου) επιβάτη, καθώς το τούνελ της μετάδοσης είναι πολύ ογκώδες περιορίζοντας τον χώρο για τα πόδια.

Οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα επιτρέποντας την άνετη πρόσβαση στο εσωτερικό, ενώ και η πόρτα του χώρου αποσκευών των 525 λίτρων ανοίγει ηλεκτρικά χαρίζοντας ατέλειωτες ώρες δημιουργικού παιχνιδιού στα παιδιά μας!

Εξοπλισμός

Η άσπρη Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 της δοκιμής κοστίζει περίπου €62.000 και στον βασικό εξοπλισμό της θα βρείτε θερμαινόμενα δερμάτινα καθίσματα, αυτόματη ενεργοποίηση των εμπρός προβολέων και των καθαριστήρων, ηλεκτρικά ανοιγμένη πόρτα του χώρου αποσκευών, κάμερα οπισθοπορείας με μέτρια ανάλυση στην οθόνη- και φυσικά όλα τα σύγχρονα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας όπως το Integrated Braking System, Brake και Lane Departure Warning,Autonomous Emergency Braking, Forward Collision Warning κτλ που όσο μπορείς να τα απενεργοποιήσεις και δεν επεμβαίνουν στην οδήγηση, είναι καλοδεχούμενα.

Κινητήρας

Κάτω από το όμορφο καπό της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4 θα βρείτε τον γνωστό υπερτροφοδοτούμενο τετρακύλινδρο, δεκαεξαβάλβιδο ντίζελ της FCA που από 2,2 λίτρα αποδίδει 210 ίππους και 470 Nm ροπής από τις 1.750 σ.α.λ.

Στην πράξη ο κινητήρας είναι δυνατός και «φουσκώνει» μόλις από τις 1,200 σαλ φτάνοντας με τρόπο γραμμικό μέχρι τις 4,000 σαλ. Έχει άφθονη ροπή σε όλο το ωφέλιμο φάσμα των στροφών, όμως η λειτουργία του ειδικά όταν είναι κρύος είναι πιο θορυβώδης από όσο θα περίμενα.

Η ντίβα επιτρέπει στο γνωστό κροτάλισμα του πετρελαιοκινητήρα να φτάνει στα αυτιά των επιβατών ειδικά όταν πιέζεται και όταν οι ρυθμοί περιστροφής είναι υψηλοί. Στις μεσαίες στροφές και στο ταξίδι ο θόρυβος του κινητήρα «μένει πίσω» και δεν ενοχλεί καθόλου.

Ο κινητήρας πολύ οικονομικός καθώς καταφέρνει να καταναλώνει περίπου 6,5 λίτρα μέσα στην πόλη και περίπου 7,5 λίτρα στο ταξίδι με νόμιμες ταχύτητες.

Σε ότι αφορά τις επιδόσεις τα περίπου 7 δευτερόλεπτα που χρειάζεται η βαριά ιταλίδα για να φτάσει τα 100χλμ/ω και τα 230 χλμ που μπορεί να δείξει το κοντέρ στον αυτοκινητόδρομο (συμφώνα με τις φήμες που έχω ακούσει καθώς ποτέ δεν τρέχω) πείθουν και τον πιο απαιτητικό οδηγό ότι η συγκεκριμένη έκδοση είναι ο απόλυτος συνδυασμός επιδόσεων και οικονομίας.

Κιβώτιο/Μετάδοση

Ο κινητήρας βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με ένα αυτόματο 8τάχυτο κιβώτιο ZF που επιτυγχάνει ταχύτατες και βελούδινες αλλαγές, ενώ χάρη στα προηγμένα ηλεκτρονικά του φροντίζει να βρίσκεται πάντα στην σωστή ταχύτητα έτσι ώστε να αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά του κινητήρα και να φροντίζει για την οικονομία σε όλες τις συνθήκες

Ξεχάστε το χειροκίνητο mode γιατί απλά δεν θα τα χρειαστείτε ποτέ… Αυτό το κιβώτιο δεν θα κάνει ποτέ λάθος!

Η ροπή αφήνει το κιβώτιο ταχυτήτων και φτάνει στους τροχούς μέσω του συστήματος τετρακίνησης Q4, που κάνει ότι μπορεί για να συνδυάσει ιδανικά την οδηγική απόλαυση ενός πισωκίνητου αυτοκινήτου με την ασφάλεια και τη σιγουριά που προσφέρει ένα τετρακίνητο σε ολισθηρές συνθήκες.

Τα περισσότερα συστήματα τετρακίνησης στην κατηγορία βασίζονται στη μόνιμη μετάδοση ενός ποσοστού ροπής στο εμπρόσθιο άξονα (π.χ. 70% πίσω – 30% εμπρός σε κανονικές συνθήκες) και μόλις υπάρξει απώλεια πρόσφυσης, η διαφορά ταχύτητας ανάμεσα στους δύο άξονες οδηγεί σε διαφορετική κατανομή (π.χ. 50% πίσω – 50% εμπρός).

Αντίθετα το σύστημα Q4 της Alfa Romeo επιτρέπει στο όχημα να λειτουργεί όπως ένα αυτοκίνητο με πίσω κίνηση και στην περίπτωση που κάποιο ελαστικό φτάσει στο όριο της πρόσφυσης του ή σε απότομες αλλαγές πορείας μπορεί ακαριαία να μεταφέρει έως και το 50% της ροπής στον εμπρός άξονα, αποφεύγοντας με αυτό τον τρόπο την απώλεια πρόσφυσης και διασφαλίζοντας τη μέγιστη απόδοση.

Έχοντας ουσιαστικά σχεδιαστεί για την QV το σύστημα τετρακίνησης μπορεί να μεταφέρει σχεδόν 1.000Nm ροπής στους εμπρός τροχούς σε λιγότερο από 150χλστ. του δευτερολέπτου και να πέσει και πάλι σε μηδενικά επίπεδα ροπής (όλη η δύναμη μεταφέρεται στους πίσω τροχούς) σε μόλις 120χλστ, ενώ προσφέρει διαφορετική σχέση μετάδοσης για τους δύο άξονες, χαρακτηριστικό που επιτρέπει την ταχύτερη έξοδο από τις στροφές αφού ο οδηγός μπορεί να ξεκινήσει ταχύτερα να επιταχύνει σε σχέση με τα οχήματα που χρησιμοποιούν συμβατικά συστήματα τετρακίνησης

Πλαίσιο/ Αναρτήσεις

Το πλαίσιο-όπως και οι αναρτήσεις της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4, είναι φτιαγμένο εξαρχής για να ανταποκρίνεται στις κτηνώδεις επιδόσεις της Stelvio QV- και όπως είναι αναμενόμενο είναι εξαιρετικά άκαμπτο και ελαφρύ.

Είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε οι κινητήρες και τα κιβώτια να τοποθετούνται στον διαμήκη άξονα και πίσω από τους εμπρός τροχούς έτσι ώστε η κατανομή βάρους να βρίσκεται πάντα στο επιθυμητό 50:50, ενώ ο κεντρικός άξονας μετάδοσης είναι κατασκευασμένος από ανθρακονήματα για χαμηλό βάρος, άμεση απόκριση, ακαμψία και άψογο ζύγισμα.

Η ανάρτηση AlfaLink™ της είναι κατασκευασμένη από αλουμίνιο για μικρότερο μη φερόμενο βάρος και διαθέτει διπλά ψαλίδια εμπρός για λιγότερη υποστροφή, ενώ και η πίσω ανάρτηση με τέσσερα ψαλίδια παρέχει κράτημα και εξαιρετική άνεση για όλους τους επιβάτες.

Έχει μια αρκετά σφικτή ρύθμιση στα ελατήρια, τις αντιστρεπτικές και τα αμορτισέρ, όμως έχει ταυτόχρονα μικρές διαδρομές και περιορισμένη ελευθερία άρθρωσης για SUV-κάτι που όπως θα δούμε, την κάνει να ξεχωρίζει στην άσφαλτο αλλά και την περιορίζει στις εκτός δρόμου διαδρομές.

Είπαμε… η ντίβα προτίμησε να βγει στο δάσος με τα τακούνια της!

Τιμόνι/Φρένα

Το πολύ γρήγορο ηλεκτρουδραυλικό τιμόνι με περίπου 2,5 στροφές από άκρη σε άκρη έχει στην θέση Normal υπερβολικά δυνατή υποβοήθηση – για τα γούστα μου- και τελικά νομίζω ότι δεν ταιριάζει με τον SUV χαρακτήρα του αυτοκινήτου καθώς η παραμικρή κίνηση αλλάζει την κατεύθυνση του.

Αυτή η ιδιαιτερότητα έχει το ενδιαφέρον της στην γρήγορη οδήγηση, όμως κουράζει στον αυτοκινητόδρομο και στην καθημερινότητα της πόλης.

Τα τέσσερα δισκόφρενα της ντίβας είναι πανίσχυρα και σε φυσιολογικές συνθήκες παραμένουν ακούραστα. Όμως αν αρχίσετε να οδηγείτε «ζωηρά» σε κατηφορικές διαδρομές, να είστε σίγουροι ότι ένα αυτοκίνητο που ζυγίζει φορτωμένο σχεδόν 2 τόνους θα σας αποκαλύψει τα όρια αντοχής των φρενών του πιο γρήγορα από ότι θα περιμένατε.

Στην Πόλη

Κάθεσαι σχετικά ψηλά, αλλά όχι όσο ψηλά θα περίμενες από ένα τόσο ογκώδες SUV, ενώ η σφικτή ανάρτηση μεταφέρει τις περισσότερες ανωμαλίες των κατεστραμμένων δρόμων μας στους επιβάτες της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS Q4.

Φυσικά οι μεγάλοι τροχοί και η καλοφτιαγμένη καμπίνα βελτιώνουν πολύ την κατάσταση, όμως καλό είναι να ξέρετε Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 δεν είναι το πιο ευχάριστο SUV στην πόλη.

Στο εσωτερικό λοιπόν οι επιβάτες νοιώθουν τις λακκούβες παρά την άριστη ηχομόνωση που φροντίζει για να κρατά την φασαρία έξω από την άνετη καμπίνα της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4. Η ηχομόνωση είναι άριστη και αφήνει την βοή της πόλης έξω από την καμπίνα των επιβατών, όμως το κροτάλισμα του πετρελαιοκινητήρα βρίσκει τον τρόπο να τρυπώνει μέσα στην καμπίνα όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με τον κινητήρα σε λειτουργία.

Φυσικά όταν σταματάτε στο φανάρι το άριστο σύστημα Start/Stop επεμβαίνει σβήνοντας τον κινητήρα και μετριάζοντας την ενόχληση.

Αν σηκώσετε το κάθισμα του οδηγού πιο ψηλά η θέση οδήγησης αποκτά μια πιο SUVάδικη αίσθηση που σας επιτρέπει να βλέπετε μακριά μέσα στην κίνηση, αν και οι φαρδιές πίσω κολώνες απαιτούν την προσοχή του οδηγού στην αλλαγή λωρίδας.

Ταυτόχρονα η κοντή κρεμαγιέρα του τιμονιού αντιδρά στην παραμικρή κίνηση και έτσι μετά από λίγο αρχίζεις να νομίζεις ότι οδηγάς ένα hot hatchback και όχι ένα οικογενειακό SUV.

Στους στενούς δρόμους όμως η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 θέλει κάποια συνήθεια καθώς το μεγάλο φάρδος δυσκολεύει τόσο στους ελιγμούς όσο και στην διαδικασία της στάθμευσης. Εκεί ευτυχώς η κάμερα οπισθοπορείας και το κοφτερό τιμόνι προσπαθούν να βοηθήσουν όσο μπορούν, αλλά και πάλι χρειάζεται συνήθεια.

Στα θετικά πρέπει να συμπεριλάβουμε και την θετική αντίδραση του κόσμου απέναντι στην Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS που χάρη στην αδιαπραγμάτευτη ομορφιά της φιλτράρει τα άγρια ένστικτα ζήλιας του νεοέλληνα- απέναντι σε κάθε τι που δεν μπορεί να αποκτήσει. Με ευχαρίσηση διαπίστωσα ότι οι οδηγοί παραχωρούν εύκολα την προτεραιότητα στις διασταυρώσεις, μάλλον για να θαυμάσουν την ντίβα!

Στον Αυτοκινητόδρομο

Είχα την χαρά να ταξιδέψω για ένα Σαββατοκύριακο στο πανέμορφο Πήλιο με την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 και έγινε αμέσως αισθητό ότι μόλις βρεθεί την ντίβα στον αυτοκινητόδρομο τα πάντα αρχίζουν να λειτουργούν έτσι όπως έχουν σχεδιαστεί!

Η ανάρτηση είναι κάπως σφικτή, όμως όσο ανεβαίνουν οι ρυθμοί και βελτιώνεται το οδόστρωμα οι επιβάτες απολαμβάνουν την ησυχία που χαρίζει η καλή ηχομόνωση.

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 όταν ταξιδεύει με 140-150 χλμ/ω δεν ενοχλείται από πλευρικούς ανέμους, διαμήκεις λακκούβες, ή τον θόρυβο από τον δρόμο που μπορεί να βασανίζει τους άλλους οδηγούς.

Στις παρατεταμένες στροφές η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 στρίβει με ταχύτητες αφαίρεσης αδείας οδήγησης και τροχών παρουσιάζοντας ελάχιστες κλίσεις, κυρίως χάρη στις σφικτές και με σχετικά μικρές διαδρομές αναρτήσεις της, ενώ δεν παρουσιάζει μετατοπίσεις ή φαινόμενα «πλεύσης» ακόμη και αν συναντήσετε κάποια ανωμαλία μέσα σε μια στροφή.

Ταξιδεύοντας με περίπου 150 χλμ/ω αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο η έλλειψη αεροδυναμικών θορύβων αλλά και η ήσυχη λειτουργία του δίλιτρου πετρελαιοκινητήρα που γουργουρίζει στις 2.200 σαλ με 8η ταχύτητα καταναλώνοντας μόλις 7 λίτρα καυσίμου για κάθε 100 χλμ..

Το μόνο που ενοχλεί είναι ένας αεροδυναμικός θόρυβος από την μπροστινή κολώνα που μάλλον οφείλεται στους μεγάλους «τύπου τζίπ» καθρέπτες.

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 είναι ένας άριστος ταξιδευτής μεγάλων αποστάσεων που συνδυάζει την άνεση με την ασφάλεια και την οικονομία.

Στρίβοντας

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS έχει επιλέξει να πληρώσει ένα σημαντικό τίμημα στην άνεση παίρνοντας σαν αντάλλαγμα τις περιορισμένες κλίσεις και τις άμεσες αντιδράσεις που προσφέρει η σωστά σχεδιασμένη ανάρτηση μέσα στις στροφές.

Όπως η Mercedes GLC 250D στηρίζεται στο «πισωκίνητο πλαίσιο» της C Class και η Χ3 στο πλαίσιο της σειράς 3, η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 βασίζεται στο πάτωμα «Giorgio» της Giulia που διαθέτει «πισωκίνητη αρχιτεκτονική».

Με τον κινητήρα τοποθετημένο στον διαμήκη άξονα, την αλουμινένια ανάρτηση Alfalink, το κοφτερό τιμόνι και την «βαριά πισωκίνητη» ρύθμιση της τετρακίνησης που στέλνει συνήθως το 100% της ροπής στους πίσω τροχούς, ο οδηγός ξέρει ακριβώς τι να περιμένει.

Η οικογένεια επέλεξε να ανεβεί στις Μηλιές του Πηλίου με το παραδοσιακό τρενάκι του Πηλίου, την ώρα που εγώ βρήκα την ευκαιρία να ανέβω με το Intercity και να τους βρω εκεί!

Ο διακόπτης DNA γύρισε στην θέση D και το τιμόνι έγινε ακόμη πιο άμεσο, ενώ κινητήρας, κιβώτιο και φρένα απέκτησαν μια πιο ακραία ρύθμιση. Οι στροφές του κινητήρα ανεβαίνουν πολύ κοντά στο κόκκινο πριν αλλάξουν, ενώ τα κατεβάσματα που πετυχαίνει το κιβώτιο έρχονται να συμπληρώσουν την τάση που έχει το πίσω μέρος να ανοίξει την τροχιά του όταν φρενάρεις δυνατά πριν την στροφή.

Όσο πιο πολύ αργείς στα φρένα τόσο πιο έντονα αποσταθεροποιείται το πίσω μέρος του αυτοκινήτου πατώντας τους μπροστινούς τροχούς γερά μέσα στην στροφή.

Εκείνο που είναι εκπληκτικό, είναι ότι πλησιάζοντας στροφές με γλιστερό οδόστρωμα, το μόνο που χρειάζεται για να νοιώσεις όμορφα είναι να συνδυάσεις ένα μικρό φλικάρισμα με ένα τσίμπημα στα φρένα με το αριστερό πόδι- και να μείνεις στο τέρμα γκάζι-για να κρατήσεις την πίεση του τούρμπο για γυρίσει το θηρίο με το πλάι!

Οι δρόμοι κοντά στο χωρίο Αγ. Γεώργιος του Πηλίου ήταν ευτυχώς εντελώς άδειοι και δεν συνάντησα ποτέ κανένα αυτοκίνητο να κατεβαίνει, γιατί αυτό που θα έβλεπε όποιος ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, παρότι ήταν ελεγχόμενο, μάλλον θα τον τρόμαζε!

Με την μέθοδο που περιέγραψα οι δύο τόνοι του SUV της Alfa Romeo πλασαριζόντουσαν από την μια κλειστή στροφή στην άλλη μέχρι που φρένα με εγκατέλειψαν!

Ποιος θα οδηγήσει έτσι την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 σε βρεγμένους στενούς ορεινούς δρόμους μέχρι να του τελειώσουν τα φρένα δεν ξέρω, αλλά θέλω να σας πω ότι ενώ όταν είχα δοκιμάσει την πισωκίνητη Giulia Q2 γκρίνιαζα συνεχώς επειδή τα ηλεκτρονικά δεν την άφηναν να γυρίσει, με χαρά είδα ότι στην τετρακίνητη Stelvio τα ηλεκτρονικά είναι φτιαγμένα για να κάνουν ακριβώς αυτό!

Και ναι, η δύναμη του κινητήρα δεν φτάνει για να κάνει τέτοια κόλπα στο στεγνό, αλλά ακόμη και εκεί έχεις την αίσθηση ότι το αυτοκίνητο είναι πισωκίνητο και ότι το μπροστινό μέρος δεν πρόκειται με τίποτε να ανοίξει την πορεία του.

Φυσικά συγκριτικά με ένα sports sedan σαν την Giulia οι κλίσεις της Stelvio μέσα στις στροφές είναι έντονες- και θα κάνουν την οικογένεια να ψάχνει παρκινγκ για να κατέβει, αλλά η σύγκριση με ότι άλλο πλασάρεται σαν sport SUV ή SAV είναι απλά άτοπη.

Για εμένα η δίλιτρη Stelvio βενζίνης με τους 280 ίππους είναι πιο ολοκληρωμένη πρόταση, ενώ αν άρχιζα να ονειρευόμουν τα γράμματα QV, τότε σίγουρα θα ήθελα το Alfa Romeo μου να ήταν Giulia!

Είναι κρίμα που δεν οδήγησα ποτέ μου την Alfa Romeo Giulia QV- καθώς η αντιπροσωπεία εκείνη την εποχή επέλεξε να την διαθέσει μόνο στους ειδικούς, όμως κρίνοντας από την λειτουργία της τετρακίνησης που είναι κοινή και στην Stelvio μπορώ να φανταστώ γιατί όσοι την οδήγαγαν, κατέβαιναν από το αυτοκίνητο παραμιλώντας…

Πλησιάζοντας στις Μηλιές δοκίμασα και την συμπεριφορά της Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS σε πιο στρωτή και καθαρή οδήγηση για να διαπιστώσω απλά ότι η ασφάλεια και η χαρά της οδήγησης που προσφέρει αυτό το αυτοκίνητο ξεπερνά με ευκολία τον ανταγωνισμό από όπου και αν προέρχεται.

Στο χώμα (τι νομίζεις ότι κάνεις εκεί κοπελιά?)

Είχα χορτάσει οδήγηση, όμως για τις ανάγκες της φωτογράφισης αποφάσισα να μπω σε έναν χωματόδρομο που ενώ στην αρχή φαινόταν βατός, πολύ γρήγορα μεταμισθώθηκε σε πετρόδρομο γεμάτο λακκούβες με λάσπη και νεροφαγώματα..

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS έδειξε από την αρχή την δυσαρέσκεια της για την επιλογή μου να κινηθώ εκτός δρόμου αρχίζοντας να χοροπηδά από νεροφάγωμα σε νεροφάγωμα σηκώνοντας τους πίσω τροχούς στον αέρα πολύ εύκολα.

Τα σχεδόν 20 εκατοστά απόστασης από το έδαφος φαίνονται αρκετά όμως οι πρόβολοι εμπρός και πίσω είναι έτοιμοι να βρουν κάτω σε κάθε δοκιμασία, ενώ η τετρακίνηση εδώ δεν λειτουργεί σωστά. Οφείλεις να κινείσαι πολύ αργά –όπως πρέπει όταν οδηγάς ξένο αυτοκίνητο στο χώμα- και οι μικρές διαδρομές της σκληρής ανάρτησης με την περιορισμένη ελευθερία άρθρωσης επιτρέπουν πολύ εύκολα στους πίσω τροχους να βρεθούν στον αέρα ακινητοποιώντας γρήγορα την όμορφη κυρία.

Έτσι, η ντίβα βρίσκεται με την μια γόβα της βουτηγμένη στην λάσπη και την άλλη μαζεμένη στον αέρα να σε κοιτά γεμάτη απορία και να σκούζει: “Che cosa ci fai lì ragazza”?

Είχε δίκιο… Χωρίς καμία αντίρρηση έβγαλα γρήγορα μερικές φωτογραφίες και επέστρεψα προσεκτικά στα σαλόνια… πριν αρχίσει να φωνάζει με υστερία!

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 δεν είναι φτιαγμένη για το χώμα-δεν θέλει να πάει εκεί-και δεν θέλει και αντιρρήσεις… Εντάξει???

Συμπέρασμα

Ο Mr.X3, o άνθρωπος που έχει αλλάξει τρεις BMW Χ3 (…κανείς δεν είναι τέλειος!) και ήδη ονειρεύεται την τέταρτη, οδήγησε όλη την υπόλοιπη διαδρομή από τον σταθμό στις Μηλιές μέχρι και που γυρίσαμε στην Αθήνα.

Άλλωστε εγώ είχα μάθει όλα όσα ήθελα για την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210 PS.

Βλέποντας μετά από λίγο τον Mr.X3 να οδηγά την Stelvio και να του τρέχουν τα σάλια… κατάλαβα αμέσως ότι η Alfa Romeo είχε πετύχει τον σκοπό της!

Όταν γεμάτος έκπληξη είπε: «όταν έρθει η ώρα να αλλάξουμε την Χ3, μήπως να σκεφτούμε και την Stelvio, που δεν είναι Χ3?» έκανα ότι δεν άκουσα!

Όταν είδε ότι δεν απαντούσα συνέχισε επιμένοντας-και εγώ απάντησα με είπα ένα ξερό «να το σκεφτούμε»!

Εκείνη την μαγική στιγμή μπορεί να μην φάνηκε, αλλά μέσα μου χοροπηδούσα από χαρά- γιατί ενώ ήξερα ότι δεν θα μπούμε σύντομα στην παράλογη για την εποχή διαδικασία να αλλάξουμε αυτοκίνητο, έβλεπα ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ο Mr.X3 ξεκόλλησε!

Αν αυτό το αυτοκίνητο έχει καταφέρει να «αλλαξοπιστήσει» έναν οδηγό που οδηγάει BMW από τότε που έβγαλε δίπλωμα- και που ένας θεός ξέρει πόσες BMW έχει αλλάξει, τότε καταλαβαίνετε πόσο αστεία είναι όλα όσα διαβάζετε δεξιά και αριστερά για το μέλλον αυτής της εταιρείας του ομίλου FCA!

Η Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 είναι δυνατή και οικονομική, έχει ποιότητα κατασκευής που την τοποθετεί δίπλα στους γερμανούς- και τα μόνα μειονεκτήματα που βρήκα είναι το κροτάλισμα του πετρελαιοκινητήρα, η φορολογική παραφωνία που τα 2,200 κ.εκ τραγουδούν στον κυρ-έφορα και ίσως το ξεπερασμένο infotainment system- για όσους ενδιαφέρονται!

Σίγουρα η τιμή των €60,000 το βάζει στα χωράφια της BMW, της Volvo, της Mercedes-και της υπόλοιπης παρέας, αλλά από ότι διαπίστωσα από πρώτο χέρι ο ξεχωριστός χαρακτήρας της Stelvio την τοποθετεί σε μια ξεχωριστή θέση απέναντι στον ανταγωνισμό.

Οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται για ένα τόσο ακριβό SUV μόλις οδηγήσουν την Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel 210PS Q4 αρχίζουν να βλέπουν όχι μόνο μια όμορφή Alfa Romeo, αλλά και ολοκληρωμένη λύση για το οικογενειακό τους αυτοκίνητο.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό σύνολο με συναρπαστική εμφάνιση που συνδυάζει την ιταλική φινέτσα με την «SUVίτηδα» που έχει πλήξει την αυτοκινητιστική ανθρωπότητα με έναν τρόπο τόσο μοναδικό που κάνει ακόμη και εμάς τους κανονικούς Autoholix ,που μισούν τα SUV, να την λιγουρεύονται!

Θα ήθελα η δική μου Stelvio να είναι QV, όμως τότε σίγουρα θα ήθελα η δική μου QV να είναι Giulia!

Δεν με ευχαρίστησε